Volgens Bruyneel is het parcours van de Ronde een zegen voor een krachtpatser als Evenepoel. De zwaarte van de wedstrijd zorgt er vanzelf voor dat de selectie van achteruit gebeurt, wat in het voordeel is van rasechte atleten: “De Ronde van Vlaanderen is een lastige koers waarin de sterkste renners uiteindelijk komen bovendrijven. Dat is een goede zaak voor Remco.”
Fysieke kracht is echter niet alles op de smalle, kronkelende wegen van de Vlaamse Ardennen. Het gevecht om de juiste positie vóór de strategische hellingen vreet vaak meer energie dan de beklimming zelf: “Zijn probleem is de positionering. Het parcours kennen is één ding, maar de echte uitdaging is op de juiste plek zitten op het juiste moment. Remco is geen wringer. De grote finale ligt hem, maar de strijd die daaraan voorafgaat is zijn zwakke punt.”
Volgens de voormalige ploegleider moet Red Bull-BORA-hansgrohe inspelen op het uithoudingsvermogen van hun kopman, in plaats van te wachten op de ontknoping tegen specialisten als Van der Poel of Pogačar: “De sleutel tot succes ligt in de overgangsfases; dat is waar hij de beslissing kan forceren. Als hij de koers al vanaf de laatste honderd kilometer loodzwaar maakt, benut hij zijn troeven optimaal.”
Bruyneel suggereert daarnaast een voorzichtige tactische aanpak voor de Duitse formatie en adviseert om niet alles op één man in te zetten: “Ik zou van Remco een medekopman maken, maar niet de enige leider. Dat vind ik een te groot risico.”
