Mamadou Diakhon kwam afgelopen zomer over van Stade de Reims en had even tijd nodig om zijn draai te vinden in de Pro League. Aanvankelijk werd hij uit de ploeg gehouden door Carlos Forbs en Christos Tzolis, maar de recente blessure van de Griek opende de deur voor de Fransman. Sindsdien rijgt hij de hoogstaande prestaties aan elkaar, zowel in de competitie als in de Champions League.
Voor Diakhon is spelen op het hoogste Europese podium geen eindpunt, maar het begin van een avontuur dat hij met veel dankbaarheid aangaat: «Het vervult me met trots dat ik in de grootste clubcompetitie ter wereld mag spelen, zeker met Club Brugge. De intensiteit ligt enorm hoog. In de Champions League leer je ontzettend veel; je groeit als speler omdat je tegen de beste teams ter wereld staat. Je voelt zoveel emoties. Vroeger keken we naar deze ploegen op tv en bewonderden we hen. Nu krijgen we zelf de kans om ons tegen hen te bewijzen.»
Dat Diakhon momenteel zo schittert, komt omdat hij bij Club Brugge in een ecosysteem terechtkwam dat perfect is afgestemd op zijn ontbolstering. Met zijn vertrek uit Frankrijk zocht de jonge vleugelspeler een project waar speeltijd niet gekoppeld is aan leeftijd, maar aan talent: «Ik denk dat het een zeer goede keuze is geweest. Brugge is een ploeg waar veel naar gekeken wordt en die vertrouwen schenkt aan de jeugd. Kijk maar naar de selectie in de topmatchen: we hebben zes of zeven jongeren die geboren zijn in 2004 of 2005. Dit was het juiste moment en het juiste project. Ik moet wel blijven werken om een completere speler te worden, vooral wat betreft de laatste pass. Een actie maken is goed, maar als er geen assist of doelpunt op volgt, heb je er weinig aan. Dat heb ik vooral in de Champions League gemerkt.»
«Het is geen bonus»
Na een heroïsche heenwedstrijd, waarin Brugge een dubbele achterstand goedmaakte tegen de Colchoneros (3-3), weigeren Diakhon en zijn ploeggenoten de trip naar Spanje als een louter extraatje te zien. Het spectaculaire scenario van de eerste manche dient als brandstof voor hun ambities: «Het wedstrijdbegin was lastig. We slikten een tegengoal door een wedstrijdfit, wat even een tik gaf, maar we bleven drukken. Na de rust vertelde de coach dat de wedstrijd volledig kon kantelen als we die aansluitingstreffer zouden scoren. Dat lukte al vroeg in de tweede helft, waarna we nog gelijkmakten. Dit is geen bonusmatch. We hebben bewezen dat we de kwaliteiten hebben om daar een resultaat neer te zetten. Ik zal niet zeggen dat we barsten van het zelfvertrouwen, maar we hebben de ambitie om iets te forceren.»
De jonge Fransman blijft echter nuchter en beseft dat zijn spel nog gepolijst moet worden: «De statistieken zijn erg belangrijk geworden in het moderne voetbal. Ik vind dat ik al vooruitgang heb geboekt in de beslissende pass, maar ik moet dat blijven verfijnen. In de Champions League word je daar direct mee geconfronteerd.»
