Van bij de start probeerden verschillende renners een aanval op te zetten. Het peloton liet evenwel niet begaan. Voor de kasseien van de Brieversweg gingen Floris Van Tricht en Gonzalo Serrano even voor de grote groep uitrijden, maar ook hun poging was geen lang leven beschoren.
De passage langs de Damme Vaart, na 120 kilometer koers, zorgde ervoor dat het peloton door de wind helemaal versplinterde in verschillende waaiers. Een eerste omvangrijke groep vatte de laatste plaatselijke ronde van 59,2 kilometer aan met een voorgift van 50 seconden op het peloton. Groenewegen werd geplaagd door een lekke achterband, maar kon snel zijn positie in de kopgroep weer innemen met de steun van zijn teamgenoten.
Op 42 kilometer van de eindmeet smolten de twee groepen, na een lange jacht, dan toch ineen en reformeerde het peloton zich weer voor het aansnijden van de kasseien van de Brieversweg. Op die stenen sloegen, met nog 30 kilometer te rijden, enkele renners tegen de vlakte. Onder hen Juan Sebastian Molano, de winnaar van vorig jaar, en Florian Sénéchal.
Langs de Damse Vaart spatte de grote groep opnieuw uiteen om niet veel later, onder een plensbui, deels weer ineen te vloeien tot zowat 50 renners. Max Walscheid probeerde de sprint met dat gezelschap te ontlopen maar tevergeefs. In de daaropvolgende spurt werd er fel gebikkeld en haalde Dylan Groenewegen het voor Jasper Philipsen, die te vroeg op kop kwam. Het was voor de Nederlander zijn derde zege op rij, na de Bredene Koksijde Classic en de GP Jean-Pierre Monseré.
