Stuyven, die pas in de absolute finale van de 17e Tourrit werd ingerekend, betreurt het geenszins dat hij zijn kans heeft gewaagd, ook al stond hij er alleen voor tegen een achtervolgend groepje van veertig renners : “Met die groep daarachter wiste ik dat het ingewikkeld zou worden, het was voor mij geen ideale situatie. Ik heb alles gegeven en ik denk dat ik op het juiste moment ben gegaan. Op dit moment zie ik niet direct wat ik anders had kunnen doen.”
Aanvankelijk maakte de Belg deel uit van een kleine kopgroep van zes, maar na de tussensprint muisde hij er solo vandoor. Geen gedroomde uitgangspositie, maar Stuyven beschikte simpelweg over de beste benen : “Ik vermoed dat de rest wist dat Mads zou doorrijden tot de tussensprint. Wat daarna zou gebeuren, was voor iedereen een raadsel. Kwiatkowski probeerde als eerste te demarreren en ik voelde dat dat het perfecte moment was om mee te gaan. M’n eentje was misschien niet ideaal, maar ik had de indruk dat Félix Engelhardt en Ben Healy niet over superbenen beschikten. De enige die me volgens mij kon volgen was Kwiatkowski, maar die kwam net uit een aanval.”
Uiteindelijk blijft Stuyven achter zonder spijt, ook al blijft hij zo verzamelaar van ereplaatsen zonder ooit de handen in de lucht te steken in de Tour de France : “Dat klopt, maar we hebben met de ploeg al drie ritten gewonnen, dus ik had vandaag niets te verliezen. Ik heb alles gegeven, ik heb nergens spijt van. »
