Het duurde tot de 17e etappe van de Tour de France voor de sprinter opnieuw mocht juichen. Een succes dat de opgestapelde twijfels sinds de Grand Départ in één klap wegveegt en de glimlach terugbrengt in het Belgische kamp : “Dit doet uiteraard enorm veel deugd. Er is zo veel gebeurd voor we bij deze rit uitkwamen. Er waren veel ontgoochelingen, veel frustratie […]. Het doet dan ook ontzettend veel deugd om eindelijk die overwinning te pakken en dat negatieve gevoel van de eerste twaalf dagen om te keren.”
Aan de start verschijnen van de Grande Boucle met een van de beste sprinttreinen van het peloton legt een immens gewicht op de schouders van een kopman. Hoewel de loodzware hitte in de openingsriten mogelijk een rol speelde, zocht de Limburger niet naar excuses : “Ik had simpelweg niet het niveau waarop ik voor de start gehoopt had. De jongens doen er alles aan, ze zetten me telkens perfect af in de sprint en krijgen nul erkenning als ik het daarna niet afmaak. Ik ben gewoon blij dat we nu tenminste een beetje beloond worden.”
De bedrukte sfeer in de teambus en de mediadruk werden bovendien uitvergroot door de sociale media. Om zijn mentale rust te bewaren, nam Jasper Philipsen het drastische besluit om de apps van zijn telefoon te gooien : “Het is puur een manier om mezelf in bescherming te nemen. Het zijn lange avonden, en als je op je telefoon begint te scrollen en nare reacties leest, word je daar niet vrolijker van. Soms is het beter om niets te zien en gefocust te blijven op onze eigen bubbel met de ploeg.”
Nu het vertrouwen is hersteld, kijkt hij alweer vooruit naar het vervolg van de strijd, en in het bijzonder het duel om de groene trui met Mads Pedersen : “Alles is nog mogelijk, maar de komende drie dagen spreken niet bepaald in ons voordeel. Het wordt dus tanden op elkaar klemmen tot in Parijs. Er zijn nog punten te rapen, we zien wel waar we zondag staan.”
