Als voormalig UEFA-voorzitter kent Platini de man die tussen 2009 en 2015 zijn rechterhand was door en door. Maar voor hem is de overstap van de administratie naar het voorzitterschap een falen op het vlak van leiderschap. «Ik heb al vaker gezegd dat Gianni Infantino een zeer goede secretaris-generaal was, een nummer twee, maar geen goede nummer één. Hij is niet charismatisch. Voorzitter zijn is iets anders. Dan moet je een ‘nummer tien’ zijn.»
Naast het gebrek aan technische competenties wijst Platini op een karaktertrek die hij onverenigbaar vindt met de ethiek van de functie. Volgens hem koestert Infantino een misplaatste fascinatie voor invloedrijke kringen: «Hij is een enorme fan van rijke mensen met macht. Zo is hij altijd al geweest», aldus de voormalige kapitein van de Les Bleus.
Dat de relatie tussen de twee heren bekoeld is tot onder het vriespunt, heeft alles te maken met de schaduw van de omstreden betaling van twee miljoen Zwitserse frank. Hoewel Platini vorig jaar na een procedure van tien jaar definitief werd vrijgesproken door de Zwitserse justitie, blijft hij ervan overtuigd dat zijn voormalige medewerker handig gebruik heeft gemaakt van zijn tegenslagen om in 2015 de wereldtroon te bestijgen. «Ik denk dat hij geprofiteerd heeft van mijn problemen, maar ik geloof niet dat hij de bron van het kwaad was. Natuurlijk heeft hij me daarna strafrechtelijk aangepakt omdat hij niet wilde dat ik zou terugkeren, maar hij zat niet achter de oorspronkelijke zaak.»
Ondanks die nuance is de breuk totaal. Voor het Franse voetbalicoon blijft Infantino een «administratieve kracht» die verdwaald is op het terrein van de hoogste sportpolitiek.
