Zeven maanden zonder een doelpunt op professioneel niveau : voor een aanvaller kan dat een eindeloze periode lijken. Afgelopen zondag maakte Andi Zeqiri op het veld van Genk eindelijk een einde aan die droogte.
“Mijn laatste doelpunt bij de profs, ik hoop dat het minder dan een jaar geleden was”, glimlachte hij volgens Sudinfo. In Limburg kwam er een einde aan zijn doelpuntendroogte, al kon zijn treffer niet voorkomen dat Standard opnieuw verloor. Voor de Luikenaars was het al de vierde competitienederlaag op rij.
De aanvaller steekt niet onder stoelen of banken hoe moeilijk die periode voor hem was : “Voor een doelpuntenmaker is het moeilijk om niet meer beslissend te kunnen zijn. Je slaapt er zelfs niet van ! Ik ben geboren om doelpunten te maken. Voor mij is dat een noodzaak ! Alleen door elke dag keihard te werken, zal ik de ploeg nog kunnen helpen.”
Tegen Genk gaf Vincent Euvrard hem de kans om zich te tonen. Ondanks de moeilijke omstandigheden, met Standard dat met tien man speelde en op achterstand stond, liet Zeqiri zich zien. Met zijn doelpunt bracht hij zijn ploeg tijdelijk opnieuw in de wedstrijd.
Na zijn treffer liep de aanvaller meteen naar de Luikse supporters om samen met hen te vieren : “Ik heb een heel bijzondere band met Standard. Ik ben gelukkig zodra ik het shirt van de Luikenaars aantrek. Ook mijn relatie met de fans is warm. Hetzelfde geldt voor de mensen die ik op straat tegenkom en voor iedereen die bij de club werkt.”
Na een jaar waarin hij weinig aan spelen toekwam, deed zijn terugkeer naar Sclessin hem duidelijk deugd : “Ik heb een jaar lang niet veel gespeeld. Het heeft me al enorm deugd gedaan om naar deze club terug te keren. Nu moet ik dat op het veld bevestigen. Dit weekend besloot de coach om mij vertrouwen te geven en ik heb hem op mijn manier bedankt. De omstandigheden waren natuurlijk niet eenvoudig, omdat we op achterstand stonden en met tien man speelden. Mijn doelpunt bracht ons opnieuw in de wedstrijd. Helaas kwam Racing daarna weer op voorsprong (2-1). Jammer dat mijn doelpunt ons geen punt heeft opgeleverd.”
Naast de persoonlijke voldoening van Zeqiri moet Standard als ploeg dringend reageren. In de competitie hebben de Luikenaars sinds 5 september niet meer gewonnen, toen ze Antwerp met 1-0 versloegen. De bekerzege tegen Dender is de enige recente opsteker.
“Ik hou niet van het woord crisis”
De komende thuiswedstrijden tegen Kortrijk en vervolgens SK Beveren worden dan ook belangrijk voor de ploeg van Vincent Euvrard. Toch weigert de aanvaller in paniek te raken, al erkent hij dat de opeenvolgende nederlagen zwaar wegen op de spelersgroep : “We mogen geen enkele ploeg onderschatten. De moeilijkste wedstrijden voor mij zijn die tegen teams die defensief heel compact spelen. Is er druk ? Het klopt dat het niet gemakkelijk is om nederlaag na nederlaag te lijden. De enige oplossing is hard werken. We moeten ook mentaal op koers blijven en in onze kansen blijven geloven.”
Tot slot besluit hij : “Ik hou niet van het woord crisis. Het is een behoorlijk zwaar begrip. In het voetbal is niets ooit eenvoudig. Zelfs wanneer je wint, moet je dat altijd bevestigen. En na een nederlaag of een slechte reeks is het belangrijk om opnieuw aan het werk te gaan en het beste van jezelf te geven om weer de smaak van de overwinning te pakken te krijgen.”
