Het scenario ontrolde zich precies zoals Wellens enkele uren eerder had voorspeld. Gevraagd naar het moment waarop de koers zou ontploffen, wees de Belg naar een specifieke sectie die synoniem staat voor extreme nervositeit in het peloton: «Aan kilometerpaal 90 wil iedereen vooraan zitten en is het drummen geblazen. Dat is het sleutelpunt waar de zenuwachtigheid toeslaat.»
Helaas keerde de profetie zich tegen hem. In een flauwe bocht naar rechts kwam Wellens zwaar ten val op het asfalt, waarna hij in een gracht gleed. De beelden van de Belgische kampioen, kermend van de pijn en hinkend in een aangrenzende weide, zorgden meteen voor een ijskoude sfeer in de wedstrijd. Zichtbaar gefrustreerd en fysiek getekend, smeet Wellens zijn helm op de grond alvorens nerveus naar zijn sleutelbeen, schouder en heup te tasten.
