De lijdensweg van de Belgische sprinter begon met een mysterieuze pijn die zijn wintervoorbereiding in de war stuurde. “Die pijn begon links, zonder aanwijsbare reden of zonder dat ik me herinner ergens tegenaan te zijn gestoten”, blikt hij terug in een video van de Soudal Quick-Step-formatie. Net toen hij dacht het ergste achter de rug te hebben, sloeg het noodlot opnieuw toe: “Ik nam twee weken rust en toen kreeg ik plots ook rechts pijn. Je kunt het aan niemand uitleggen, maar het lot heeft er zo over beslist. Helaas mis ik een groot deel van de mooiste periode van het seizoen.”
Die valse start is extra zuur voor de voormalige Europese kampioen, die beseft dat de tijd dringt in een carrière die pas laat op de weg begon: “Voor mij is dit nog pijnlijker omdat ik pas laat ben overgestapt naar de weg. Maar goed, elke renner raakt vroeg of laat wel eens geblesseerd, toch? Ik mag niet klagen over mijn prestaties van de afgelopen jaren.”
Gedwongen om de klassiekers voor de televisie te volgen, steekt Merlier zijn irritatie niet onder stoelen of banken, zeker niet tijdens de finale van Dwars door Vlaanderen: “Ik zou eigenlijk niet naar de koers moeten kijken. Ik word nerveus en gefrustreerd. Dat is beroepsmisvorming. Je wilt op de rollen kruipen en rijden als een gek, maar mijn knie kan dat momenteel niet aan. Ik moet rusten en op mijn tanden bijten. Thuis kun je niets doen.”
Zijn honger naar competitie is zo groot dat hij zelfs toegaf “teleurgesteld” te zijn dat hij niet als versterking was opgeroepen voor de E3 Saxo Classic, zelfs voor een rol in de schaduw: “Bert (Van Lerberghe) zei nog: ‘Vraag het aan Timmy’. Het zou lastig zijn geweest met mijn huidige conditie, maar ik had er een erezaak van gemaakt.”
Toch weigert de tweevoudige titelverdediger van de Scheldeprijs om deze woensdag als figurant aan de start te verschijnen. Hij geeft echter toe dat hij de pijn voelde tijdens zijn 19e plaats in de GP Monseré: “Ik ging aan op 250 meter van de lijn, maar ik voelde dat ik niet meer kon winnen. Dat is het moment waarop je de pijn echt voelt.”
Merlier is duidelijk: hij zal zich niet verstoppen in het peloton om enkel voor een top 5-plaats te rijden: “Ik ga toch proberen om opnieuw mee te doen voor de overwinning. Ik sta niet aan de start met de conditie die ik zou moeten hebben, maar wie niet waagt, wie niet wint.”
