Sinds juli 2022 is Mehdi Carcela niet meer op een voetbalveld te zien geweest. Het voormalige goudhaantje van Sclessin wachtte zelfs tot begin 2024 om in alle stilte, of toch bijna, zijn afscheid als profvoetballer aan te kondigen. Een triest einde voor een speler die barstte van het voetbaltalent en bij heel wat mensen die hij tijdens zijn carrière ontmoette, een blijvende indruk naliet.
Dat geldt onder meer voor Fayçal Fajr. De Marokkaanse international speelde een groot deel van zijn carrière in Spanje en Frankrijk, maar is op 38-jarige leeftijd nog steeds actief in Marokko. In een interview met Capté blikte hij terug op de carrière van de voormalige Standard-speler. « Ik herinner me nog dat Mehdi Carcela destijds kon kiezen tussen Marokko, België en Spanje », vertelt Fajr. « Hij speelde geweldige seizoenen bij Standard en kreeg toen zelfs de kans om naar Real Madrid te trekken. Toch koos hij voor Anzji Machatsjkala, waar onder anderen Samuel Eto’o, Roberto Carlos en ook Boussoufa speelden. Hij had daar getekend voor het geld. »
Vervolgens blikt hij terug op het verdere verloop van Carcela’s carrière. « Daarna slaagde hij erin om bij Granada opnieuw wat op de rails te krijgen. Daar heb ik hem leren kennen toen ik in Spanje speelde. Maar Marokko had er destijds alles aan gedaan om hem binnen te halen. Zelfs Zinedine Zidane, toen trainer van Real Madrid Castilla, wilde hem aantrekken. »
Een zware blessure
De voormalige Marokkaanse international, die 52 keer uitkwam voor de Leeuwen van de Atlas, had het ook over het keerpunt in de carrière van Mehdi Carcela. Tijdens een cruciale wedstrijd in de titelstrijd in 2011, op het veld van Racing Genk, kreeg Carcela een zware trap tegen het hoofd van Chris Mavinga.
« Hij verloor het bewustzijn en belandde in coma. Later vertelde hij me : ‘Toen ik opnieuw begon te voetballen, zag ik nog maar met 30 procent van mijn oog.’ Ik herinner me ook die wedstrijd tussen Marokko en Algerije, toen Mehdi tijdens de rust met de Marokkaanse vlag rondjes liep op het veld. »
Maar blijkbaar was er meer aan de hand. « Toen ik later bij de nationale ploeg kwam en hem opnieuw ontmoette, hadden we het over die wedstrijd. Hij zei me : ‘Fayç, toen ik met de vlag het veld opging en een rondje rond het stadion liep, wist ik zelf niet eens waarom ik dat deed. Ik herinner me er helemaal niets meer van. Ik moest mijn video’s op YouTube bekijken om opnieuw te zien hoe ik voetbalde.’ Hij heeft echt moeilijke momenten meegemaakt », besluit Fajr.
