Danylo Sikan heeft sinds zijn komst naar Anderlecht in januari niet altijd zijn ware niveau kunnen tonen. In een interview met Sudinfo onthult de Oekraïense aanvaller dat hij maandenlang met aanhoudende pijn aan beide adductoren speelde. Een operatie maakte uiteindelijk een einde aan die moeilijke periode.
“Toen ik in België aankwam, voelde ik meteen dat er iets niet klopte ter hoogte van mijn adductoren, aan beide kanten. Ik begon pijn en ongemak te ervaren. Een arts vertelde me dat het om een zenuwprobleem ter hoogte van het schaambeen ging. Zes maanden lang bleef ik trainen en spelen, maar altijd met pijn. Op een dag trainde ik en de volgende dag moest ik rusten omdat ik te veel pijn had”, legt hij uit.
De situatie was des te moeilijker omdat hij net bij Sporting was aangekomen : “Ik voelde me slecht omdat ik net naar Anderlecht was getransfereerd en geblesseerd was. Het was zwaar. We hebben verschillende dingen geprobeerd : de ene dag hielp het, maar de volgende dag was het erger. Uiteindelijk ben ik naar Londen gegaan om een specialist te raadplegen. Hij vertelde me dat het geen pubalgie was, maar iets anders, en dat ik geopereerd moest worden.”
Ook na zijn terugkeer waren de pijnklachten niet volledig verdwenen : “Ik kwam in januari aan, speelde meteen en had onmiddellijk opnieuw pijn. Toen ik na mijn operatie aan het einde van het seizoen terugkeerde, speelde ik tegen KV Mechelen in de play-offs. Ik gaf in de eerste helft een assist en voelde me goed. Maar in de tweede helft had ik opnieuw pijn. Drie dagen later scoorde ik twee doelpunten tegen Sint-Truiden, maar ik voelde de pijn nog altijd.”
Een ander soort voetbal met Bruno
Sikan merkt ook een belangrijke evolutie op in de speelstijl van Anderlecht. Sporting probeert nu meer collectief op te bouwen : “We spelen een ander soort voetbal. Toen ik hier in januari aankwam, speelden we te vaak lange ballen naar voren. Vandaag brengen we een ander soort voetbal, in een stijl die de coach wil. Hij vraagt me om lager op het veld te komen om deel te nemen aan het spel. Maar ik blijf een aanvaller : ik ben geen nummer 10 of flankaanvaller.”
De verandering beperkt zich echter niet tot de aanvallende instructies : “Wat me sinds het begin van het seizoen is opgevallen, is dat we als een team spelen. We verdedigen samen, we vallen samen aan. Het is heel anders dan vorig seizoen, toen we op alle vlakken stabiliteit misten. Vandaag heb ik echt het gevoel dat we iets aan het opbouwen zijn. Iets speciaals.”
Sikan is bijzonder lovend over Vitor Bruno. De Portugese coach hanteert een strikt kader en vraagt zijn ploeg niet alleen om zich aan de tegenstander aan te passen : “Het maakt niet uit of de tegenstander met vier, vijf of zes verdedigers speelt, hij wil dat we de hele wedstrijd domineren. Voor ons is dat perfect. Hij is op training precies dezelfde als op wedstrijddagen. Eerlijk gezegd heb ik nog nooit een coach zoals hij gehad. Soms is het alsof we in het leger zitten. Dat is wat ik kan zeggen. De discipline wordt heel ver doorgedreven.”
Ver geraken in Europa
Nadat hij had bijgedragen aan de kwalificatie van Anderlecht voor de competitiefase van de Europa League, kijkt de Oekraïense aanvaller ambitieus vooruit : “De club en de coach doen er alles aan om Anderlecht opnieuw naar de top te brengen en prijzen te winnen zoals in het verleden. Misschien lukt dat al dit seizoen, misschien pas het volgende. Maar ik voel dat we met deze groep iets kunnen bereiken. Er gebeurt iets.”
Tot slot kijkt Sikan ernaar uit om opnieuw Europese topavonden te beleven. Hij scoorde eerder al in de Champions League met Shakhtar Donetsk : “Wanneer je in de Champions League speelt, is dat een heel andere manier van voetballen dan in de competitie. Er is wellicht niet zo’n groot verschil met de Europa League die we zullen spelen. Ik kan niet wachten. Dankzij deze competitie zullen we ervaring opdoen en beter worden.”
