Eén jaar geleden ruilde Théo Leoni Anderlecht in voor Reims, in de Ligue 2. Een transfer die sommigen verbaasde, aangezien hij de publiekslieveling van paars-wit was.
Op de set van LN24 gunde de 26-jarige middenvelder een blik achter de schermen van dat vertrek. « Het klopt dat Olivier Renard mijn contract probeerde te verlengen », geeft hij toe. « Anderlecht wilde zijn financiële strategie en marketing echt veranderen. Ik was een van de eerste spelers met wie hij probeerde te verlengen. Maar de voorwaarden… Anderlecht is helemaal niet meer zoals vroeger. Ik legde hem uit dat ik, met de matchen die ik de voorbije twee seizoenen gespeeld had, niet in de kleedkamer naast mijn ploegmaat kan zitten als hij 40 tot 50% meer verdient dan ik. »
Een moeilijke keuze voor wie zichzelf langer bij paars-wit zag blijven: « Ik heb hem gezegd dat ik gehecht ben aan Anderlecht, maar ik kan niet naast mijn rechtstreekse concurrenten zitten en de helft verdienen van wat zij opstrijken. Mijn probleem is dat ik té veel aan Anderlecht gehecht ben. Dus vanaf dat moment wisten zij dat ook. Het probleem was dat het ‘het is dit of niets’ was. »
« Eigenlijk is er om eerlijk te zijn niet eens onderhandeld », bekent Leoni. « Ze hebben me iets voorgesteld. Samen met mijn makelaars wilden we onderhandelen, maar zo zat het niet in elkaar. Ik zou inspanningen geleverd hebben om te blijven. Ik was er niet alleen voor het geld. Ik ben eerlijk met mezelf: ik onderhandel niet om de beste contracten van de club te krijgen. Ik ben verstandig genoeg om te begrijpen dat we Jan Vertonghen op dat moment of Thorgan Hazard niet in dezelfde categorie plaatsen. Maar wel gewoon de barema's kennen en op hetzelfde niveau gaan zitten. »
Volgens hem lag het grote probleem bij dit financiële geschil in het feit dat hij een jeugdproduct van de club was. « Het probleem dat je hebt als je uit het opleidingscentrum komt, is altijd hetzelfde. De jongere is al blij dat hij in het eerste elftal staat », analyseert Leoni. « Als je vanuit de jeugdteams naar het eerste elftal doorstroomt, wordt er vaak gezegd ‘Maar hij is al blij dat hij in het eerste elftal staat, dus we gaan hem "onderbetalen"’, als ik dat zo mag zeggen tussen aanhaaltekens. Aan de andere kant moeten we de jongens die we aantrekken overtuigen, en dus schrikken we er niet van terug om hun die salarissen te geven. Maar voor mij draait het om wat we op het veld laten zien. »
Ondanks alles legt Leoni uit dat hij probeerde om de zaken te laten bewegen, maar tevergeefs. « Ik heb geprobeerd te onderhandelen, te praten, maar er viel niet te onderhandelen », betreurt de middenvelder. « Dus vanaf dat moment heb ik de beslissing genomen, in overleg met mijn makelaars en mijn familie. En ik denk dat zij er zelf ook begrip voor hadden dat je niet over je heen moet laten lopen. »
