Voor de Luikse groepen maken de door de lokale autoriteiten opgelegde voorwaarden het onmogelijk om hun passie te beleven. Het communiqué wijst direct naar de materiële beperkingen: “Wij kondigen de boycot aan van de komende verplaatsing van onze kleuren naar Antwerpse bodem. Zoals gebruikelijk hebben de Antwerpse autoriteiten besloten om het gebruik van trommels en megafoons te verbieden.” Volgens de ultras tast hun afwezigheid de essentie aan van de steun die zij de Rouches willen bieden: “Deze instrumenten zijn essentieel voor de manier waarop wij onze kleuren ondersteunen. Wij zijn van mening dat het onder deze omstandigheden niet langer mogelijk is om dat op een waardige manier te doen.”
Wat de woede van de Luikenaars extra aanwakkert, is het gevoel bedrogen te zijn tijdens voorafgaand overleg. Het communiqué maakt melding van een vergadering met de Belgische Supportersfederatie die nochtans perspectief bood: “Er was ons aangekondigd dat deze voortaan toegestaan zouden zijn. Wat een eerste gebaar leek, bleek uiteindelijk niet meer dan een loze belofte.”
De ondertekenende groepen stellen dat het vertrouwen tussen de instanties en de actieve supporters volledig is verdwenen: “Deze ommekeer is de druppel die de emmer doet overlopen. Deze boycot ligt in de lijn van de protestacties van het Collectif Ultras Belge sinds december 2025.”
De Ultras Inferno en hun bondgenoten eisen een fundamentele verandering in de aanpak van crowdmanagement en sfeeracties: “Het wordt hoog tijd dat er concrete stappen worden gezet in het voordeel van de supporters. Respect voor de supporter is respect voor het voetbal zelf.”
De boodschap is duidelijk: zonder een snelle evolutie in de ontvangstvoorwaarden zou dit type actie de norm kunnen worden. “Bij gebrek aan vooruitgang kunnen er nog meer boycotten volgen. Wij zijn niet langer bereid te accepteren dat we als tweederangsburgers worden behandeld, enkel omdat we gepassioneerd zijn.”
