Terwijl hij virtueel de Cipressa beklom, het decor van zijn recente podiumplaats in Milaan-Sanremo, deelde Van Aert aan de microfoon van Jan Bakelants een amusante anekdote: “Ik dacht dat ik hier de KOM zou pakken. Ik klom zo hard dat ik ervan overtuigd was de snelste te zijn, maar achteraf bleek Pogačar nóg sneller te zijn geweest. Ik was toch een beetje teleurgesteld.”
Die derde plaats op de Via Roma blijft desondanks een solide prestatie, gezien zijn voorbereiding werd verstoord door een enkelblessure: “Je kunt die blessure natuurlijk geen voordeel noemen, maar daardoor was ik misschien wel frisser in het hoofd bij de start van mijn grote doelen.”
Hét hoogtepunt van zijn seizoen blijft zijn triomf in Parijs-Roubaix, waar hij de kassei omhoog tilde na een episch duel tegen Tadej Pogačar. Toch heeft de Belg weinig bewuste herinneringen aan de elektrische sfeer in het velodroom: “Tijdens de laatste kilometers zat ik in een soort hyperfocus; ik hoorde of zag absoluut niets van mijn omgeving. Zelfs tijdens mijn viering zat ik in mijn eigen wereld.”
Pas na de finishlijn viel de druk weg: “Onmiddellijk daarna voelde ik een enorme opluchting.” Een succes dat de ‘Wout-mania’ alleen maar aanwakkert, al vindt de hoofdrolspeler het zelf lastig te verklaren, ook al kan hij lachen om zijn opvallende televisieoptredens: “Ik begrijp niet goed waar die gekte vandaan komt. Misschien omdat ik aan programma’s meedoe? Ik vond het geweldig om mee te doen aan The Masked Singer, maar toen ik zonder masker moest zingen, was ik toch een beetje beschaamd.”
Zelfs tijdens een virtuele sessie voor fans komt het competitieve karakter van de Visma-Lease a Bike-renner snel weer bovendrijven: “Ik ben hier weer met beide voeten op de grond gezet. Morgen moeten we er weer serieus tegenaan (lacht).”
