Het klimaat op Mambourg was bijzonder beladen en Vincent Euvrard ontkende niet dat de sfeer het gedrag van de hoofdrolspelers beïnvloedde: “We hebben er nog niet veel over gesproken, maar het is iets dat we in ons achterhoofd moeten houden. (…) Mijn mening blijft hetzelfde: het werd ergens uitgelokt.”
Zonder eventuele excessen te willen goedpraten, begrijpt de trainer hoe moeilijk het is om onbewogen te blijven onder de druk: “De vraag is: reageer je daarop of niet? (…) Wanneer je geprovoceerd wordt, wil je altijd een kleine reactie geven.”
Euvrard ziet zijn spelers liever spreken met de voeten dan met misbaar: “Ik verkies altijd dat we spreken met onze voeten, met voetbal van hoge kwaliteit en door daarin dominant te zijn.” Een duidelijke boodschap aan zijn spelers: sportieve dominantie is de enige echte revanche.
De Luikse coach herinnerde ook aan het belang van de eenheid met het publiek, maar stelde daar strikte grenzen aan. “Vieren met onze supporters is essentieel. Maar je kunt vieren terwijl je de tegenstander respecteert, zonder provocatie. (…) Zo heb ik het altijd aangepakt.”
Om zijn punt te illustreren, verwees Vincent Euvrard naar bepaalde provocerende tradities, zoals die van Cercle dat de vlag in de middencirkel plant na een zege tegen Club: “Dat hoort ook een beetje bij de speciale rivaliteit tussen twee clubs. Maar nogmaals, het moet binnen bepaalde grenzen blijven.”
Voor de T1 van Standard moet het spektakel voor de fans de hoofdzaak blijven. “We moeten er vooral over waken dat het voetbal op het veld kwaliteitsvol is. (…) Je kunt ook goed vieren zonder de tegenstander te provoceren.”
