Alles kantelde op 94 kilometer van de streep in de mythische Trouée d’Arenberg. Wanneer de wereldkampioen lek rijdt, denkt hij gered te worden door Jasper Philipsen, die zijn fiets afstaat. Maar dan gebeurt het ondenkbare: Van der Poel krijgt zijn schoenen niet in de pedalen geklikt. “Ik heb het geprobeerd, maar het lukte niet”, vertelde hij aangeslagen. De reden is bizar: Philipsen reed met prototype Shimano-pedalen, die niet compatibel waren met de klassieke plaatjes van Van der Poel. Die laatste had de pedalen begin dit jaar getest, maar hield het daarna voor gezien. “Mathieu koos voor de oude pedalen om het zichzelf makkelijker te maken, terwijl Philipsen en Sénéchal de testfase voortzetten”, verduidelijkte manager Christoph Roodhooft. Een inschattingsfout die de teammanager volledig op zich neemt: “Ik had nooit gedacht dat het zo zou lopen. Ik denk dat het echt dom van mij was.”
Het incident met de pedalen was slechts het begin van een noodlottige aaneenschakeling. Nadat hij de fiets teruggaf aan Philipsen, kreeg Van der Poel een voorwiel van Tibor Del Grosso... om vervolgens enkele meters verderop opnieuw lek te rijden. Doordat de volgwagen van Alpecin-Deceuninck vaststond achter een valpartij en een medische auto bij de ingang van het Bos, bleef de assistentie meer dan een minuut geblokkeerd.
“Dat alles zich op deze manier opstapelde, is indrukwekkender dan het winnen van de loterij”, zucht Roodhooft. Zonder de vertraging door de opstopping op het parcours had de staf direct kunnen ingrijpen. In plaats daarvan vertrok MVDP met een enorme achterstand van 2’09’’ op de kopgroep.
Ondanks de chaos leverde de Nederlander een legendarische achtervolging af. Alleen tegen iedereen knabbelde hij seconde na seconde van zijn achterstand af, om uiteindelijk als vierde te stranden op slechts een twintigtal seconden van zijn eeuwige rivaal, Wout van Aert. Die prestatie laat een bittere nasmaak achter bij Christoph Roodhooft: “Het is gebeurd, en ik kan de tijd niet terugdraaien.”v
