Voor Philippe Gilbert, analist bij Sudinfo, is de overwinning van Wout van Aert niet alleen het resultaat van pure kracht, maar van een perfecte afstemming tussen omstandigheden en tactisch instinct: “Hij wist te profiteren van de openingen in Arenberg en Orchies, maar het kantelpunt was zijn versnelling met Pogacar om de kloof met de groep-Van der Poel intact te houden.”
Het slotduel op de piste bevestigde een verrassende lacune bij de Sloveen. Hoewel Pogacar onoverwinnelijk lijkt in de bergen, herinnert Gilbert eraan dat de sprint in een klein groepje zijn achilleshiel blijft: “Het is het enige statistische gebied waar hij tekortschiet. Zijn sprints met twee of drie zijn vatbaar voor verbetering.” Een gebrek aan eindschot dat nog werd versterkt door de specifieke vermoeidheid van Roubaix, een koers die voor “95% zittend” wordt betwist en de spieren verlamt zodra men op de wielerbaan op de pedalen gaat staan.
Hoewel Pogacar faalde, wijst Gilbert op een grote strategische fout die al ver voor de finish werd gemaakt. “UAE maakte 200 kilometer voor de meet een fout. Ik begreep hun tactiek niet.” Door de koers vroegtijdig hard te maken via Juan Sebastian Molano, verschoot de Emiratenploeg te vroeg haar kruit. Het resultaat: Pogacar kwam in de finale alleen te zitten, terwijl hij had kunnen rekenen op sterke steun van mannen als Politt of Vermeersch. “Ze wilden het gewring voor de kasseistroken vermijden om valpartijen te beperken, maar tactisch was het een slechte zaak.”
Het beeld van een machteloze Mathieu van der Poel in het Bos van Wallers door niet-compatibele pedalen blijft hét technische schandaal van deze editie. Philippe Gilbert is onvermurwbaar: “Hallucinant! Je test geen materiaal in een grote koers, nooit!” Voor de analist is de keuze om sommige renners (waaronder Philipsen) uit te rusten met andere prototype-pedalen dan die van de kopman een zware beroepsfout. “Het was knutselwerk. Als je een kampioen miljoenen betaalt, mag je dergelijke fouten niet maken.” Een verspilling die des te frustrerender is omdat Van der Poel volgens Gilbert fysiek boven de rest uitstak: “Zonder deze interne sabotage zie ik niet wie hem had kunnen kloppen.”
Tot slot baart het geval-Arnaud De Lie zorgen. Onzichtbaar en gedwongen tot opgave, lijkt hij ter plaatse te trappelen. De diagnose van Gilbert is snoeihard: “Het is een gebrek aan algemene conditie. Je ziet dat hij niet scherp staat.” Na dit derde teleurstellende voorjaar stelt de oud-wereldkampioen zich vragen bij de toekomst van de jonge Waal: “Wil hij een eenvoudige sprinter zijn of een echte klassiekerrenner? Hij moet zijn dimensie kiezen.”
