De manschappen van Julian Nagelsmann hebben in elk geval de ambitie om de Mannschaft opnieuw te brengen waar ze thuishoort : opnieuw een echte titelkandidaat worden. Maar is deze ploeg al voldoende volwassen, of bevindt ze zich nog steeds in een fase van heropbouw ?
Ze eindigden relatief logisch op de eerste plaats in hun kwalificatiegroep en leverden een over het algemeen degelijk parcours af, al was er wel een nederlaag op de openingsspeeldag tegen Slovakije (2-0). In 2026 zetten ze die goede lijn verder met drie extra zeges tegen Zwitserland, Ghana en Finland. Een reeks van acht overwinningen die hoop geeft, maar tegen geen enkele absolute topploeg. Is het dan niet vooral een geval van “de boom die het bos verbergt” ?
Het probleem op de nummer 9-positie
Het is dus tijd om de sterktes en zwaktes van deze Duitse ploeg te bekijken. We beginnen met de doelmanpositie en de mooie verrassing met Neuer, die uit zijn internationale pensioen is gekomen en (normaal gezien) zal aantreden als eerste doelman. Hij heeft, onder meer in de Champions League, bewezen dat hij nog steeds erg waardevol kan zijn, vooral op cruciale momenten. De verdediging oogt ook solide met Tah, Schlotterbeck, Kimmich en Brown, net zoals het middenveld dat opnieuw grotendeels uit Bayern-spelers bestaat met Pavlovic en Goretzka, maar ook Stiller (Stuttgart) en Groß (Dortmund). Het aanvallende compartiment zit vol talent : Florian Wirtz, Jamal Musiala, die recent terugkeerde van een lange blessure maar wiens talent onmiskenbaar is, of ook het jonge toptalent Lennart Karl, de 18-jarige parel van Bayern die dit jaar doorbrak. Kortom : de Mannschaft heeft genoeg wapens om schade aan te richten, ook al blijft de afwezigheid van Serge Gnabry, die onder Vincent Kompany opnieuw is opgebloeid, een stevige aderlating.
De belangrijkste vraag die al jaren onzekerheid veroorzaakt aan Duitse zijde is de spitspositie. Deniz Undav, voormalig Union-speler, is een van de opties en bewees zich in de laatste oefenmatch tegen Finland met twee doelpunten, maar dat kan tegen grotere ploegen en stevigere defensies mogelijk te weinig zijn. Een van de sleutelspelers kan Kai Havertz worden, die belangrijk was voor Arsenal aan het einde van het seizoen en het winnende doelpunt maakte in de titelstrijd. De aanvaller van 26 jaar is vaak beslissend op grote momenten (onder meer tweemaal doelpuntenmaker in een Champions League-finale). Tot slot hebben ze ook nog een sterk alternatief in de lucht met Nick Woltemade. De variatie in profielen op de nummer 9-positie is een troef, maar echte koelbloedige afmakers voor doel zijn er nog altijd te weinig.
Een lastige groep
Duitsland zit in groep E met Ivoorkust, Ecuador en Curaçao. Deze groepsfase mag zeker niet onderschat worden, ook al zouden ze zich normaal gezien zonder al te veel problemen moeten kwalificeren. Ivoorkust werd in 2024 nog Afrikaans kampioen op de CAN en beschikt over enkele interessante talenten zoals Amad Diallo en Ousmane Diomande. Ecuador blijft eveneens een gevaarlijke tegenstander en heeft een bijzonder sterke verdediging met Piero Hincapie, Willian Pacho en Moisés Caicedo. Ze slikken weinig tegendoelpunten, waardoor het voor elke tegenstander een echte uitdaging is om te scoren. Toch blijft Duitsland de uitgesproken favoriet in deze groep.
Verdict ?
Hoe ver kan Duitsland echt gaan ? Een eindzege lijkt op dit moment bijna onhaalbaar. De spitspositie blijft te zwak in vergelijking met de absolute topfavorieten, en ook het middenveld en de verdediging lijken net iets onder dat niveau te liggen. Een kwartfinale zou daarom een logische uitkomst zijn en bevestigt ook de inschatting van de bookmakers, die Duitsland op een zevende plaats rangschikken. Toch hangt veel af van de groepsfase. Het is goed mogelijk dat de Mannschaft al in de achtste finales Frankrijk treft. In dat geval zou uitschakeling in die fase zeker geen schande zijn.
