Na het scoreloze gelijkspel tegen Iran verscheen een aangeslagen Romelu Lukaku voor de camera’s van de RTBF. « De ontgoocheling is logisch, maar we moeten nu vooral analyseren wat er precies is misgegaan. We hebben zo ontzettend veel kansen gecreëerd, het is erg pijnlijk dat we niet tot scoren kwamen. »
Gevraagd naar wat er, buiten de efficiëntie voor doel, ontbrak bij de Belgen, was de spits van Napoli resoluut. « We leggen op bepaalde sleutelmomenten in de wedstrijd simpelweg te veel emotie in de strijd », zuchtte hij. « We moeten te allen tijde de rust bewaren. Wanneer je aan een wedstrijd begint, start je met een tactisch plan. Op dat moment moet je de emoties aan de kant schuiven en het plan strikt opvolgen. »
De Iraanse doelman kroonde zich tot man van de match met enkele cruciale reddingen. Vrij logisch, zo oordeelde ook Lukaku : « Werkelijk elke bal die tussen de palen vloog, hield hij tegen. »
Bij gebrek aan wedstrijdritme stond de spits uiteindelijk toch ruim zeventig minuten op het veld. Het was een zeldzaam lichtpuntje op een voor het overige sombere avond : « Op persoonlijk vlak ben ik tevreden dat ik speelminuten heb kunnen maken, maar de teleurstelling overheerst nu volledig omdat we deze wedstrijd gewoon altijd moesten winnen. »
Het verdere verloop van het toernooi laat niets meer aan de verbeelding over ; de Rode Duivels móéten winnen van Nieuw-Zeeland : « Hoe we het doen, maakt me geen reet uit, maar de volgende wedstrijd moet er gewoon gewonnen worden. »
