Voor sommigen bevindt hij zich in de herfst van zijn carrière, maar zelf voelt Thomas Meunier zich nog in de kracht van zijn leven. Hij hecht dan ook enorm veel belang aan zijn rol als gids. Voor de verdediger gaat zijn bijdrage aan de groep veel verder dan zijn rushes op de rechterflank: “Voor mij gaat dit dieper dan louter op het veld staan”, legt Meunier uit. “Ik wil ook de spelers om me heen helpen, net als de jonge talenten in deze selectie.” Zo neemt hij beloften als Nathan De Cat en Lucas Stassin onder zijn vleugels, in wie hij een cruciale fase van hun leerproces ziet. “Dit is een goede voorbereiding voor hen, een prachtige ervaring. Ik heb nog niet de tijd gehad om hen echt te ontdekken omdat we tot nu toe vrij druk bezet waren, maar ik kijk ernaar uit om hen beter te leren kennen.”
Hoewel hij een van de anciens in de kleedkamer is, heeft Meunier geen enkele intentie om de schoenen aan de wilgen te hangen. Fysiek scherp en mentaal onverzettelijk projecteert hij zichzelf nog vele jaren op het hoogste niveau, met een duidelijke ambitie: voetballen tot zijn 40ste. “Ik denk nog lang niet aan stoppen. Ik voel me fit. In mijn hoofd ben ik amper 20 jaar”, vertrouwt hij ons met een glimlach toe.
Met bijna 500 professionele wedstrijden op de teller heeft hij zichzelf een stevige uitdaging gesteld. “Mijn doel is om ooit de grens van 800 matchen te overschrijden.” Om dat te bereiken, wil hij zijn avontuur bij de Rode Duivels zo lang mogelijk rekken, geïnspireerd door de duurzaamheid van een voormalig ploegmaat: “Jan Vertonghen is er uitstekend in geslaagd om zijn clubcarrière te combineren met die bij de nationale ploeg. Of ik zijn recordaantal caps kan breken? Dat denk ik niet, dan zou ik tot mijn 50ste moeten doorgaan.”
Deze zomer is de verdediger een vrije speler, en hij houdt alle deuren open voor volgend seizoen. Gevraagd naar een mogelijke terugkeer naar België, is zijn antwoord ondubbelzinnig: “Ik ben 34, dus waarom niet? Mijn deur staat altijd open voor Club Brugge. Maar dat is ook het geval voor Anderlecht of Standard. Mijn toekomst zal afhangen van de opties die zich voordoen. Het is niet meer zoals in de tijd van Parijs of Borussia, toen ik min of meer kon spelen waar ik wilde. Ik sta dus overal voor open.”
