Geveld door een ernstige luchtweginfectie in het midden van het toernooi, onthulde de Belgische international dat hij ‘s nachts naar de spoeddienst moest worden afgevoerd door ondraaglijke pijnen. Doku wond er geen doekjes om hoe heftig die symptomen waren : « Zoveel pijn had ik in mijn ganse leven nog nooit gevoeld. Ik kon geen pap meer zeggen en stond op het punt te huilen. Het was één uur ‘s nachts toen ik naar de spoed moest. »
Gelukkig bleek de redding nabij te midden van de ellende met de bevalling van zijn echtgenote Shireen in Londen. De 24-jarige flankaanvaller kon de oversteek maken om de geboorte van zijn eerste spruit bij te wonen : « Ik werd wakker en men zei me : ‘Het water van je vrouw is gebroken.’ Het eerste wat door mijn hoofd spookte, was dat ik mijn zoon wou zien. Ik heb hem in mijn armen kunnen sluiten. De Heer heeft deze situatie gebruikt zodat ik bij hen kon zijn. Ik wil de best mogelijke vader worden. »
Die tijdelijke afwezigheid bij de nationale ploeg veroorzaakte destijds een verhitte mediastorm op de Franse zender L’Équipe. Journaliste France Pierron haalde toen verwoestend uit naar het initiatief van de speler. Ze noemde de bevalling « een goor moment waarop de vader toch tot niets dient » en opperde dat « honderden voetballers een moord zouden doen » om op een WK te spelen. Die uitspraken kwamen haar duur te staan : ze werd door de zender geschrapt tot het einde van het seizoen.
Ver weg van alle wrok koos het jeugdproduct van Anderlecht er echter voor om de plooien glad te strijken : « Ik zag dat veel mensen haar als kop van jut namen, maar dat wil ik niet. Ik bid voor haar. Het is niet nodig om zo hard voor haar te zijn. Ik ben niet kwaad, ze gaf louter haar eigen mening. »
