Het verhaal tussen Anderlecht en Olivier Renard eindigde twee weken geleden, midden in de turbulentie bij de Brusselaars, met het ontslag van Besnik Hasi en het vertrek van Edward Still. In Sudinfo kwam de voormalige sportief directeur terug op het einde van zijn avontuur. Vooral de houding van de spelers na de nederlaag in de Clasico tegen Standard zat hem hoog. « Na de wedstrijd ben ik met de spelers gaan praten. Ze zeiden dat ze achter de coach stonden. Ik heb hen gezegd dat ze gelijk hadden: ze stonden achter hem… Maar om zich te verstoppen! », fulmineert Renard. « Ze ontliepen hun verantwoordelijkheid en lieten Besnik die alleen dragen. » Om een schokeffect te creëren, maakte de ex-doelman zelfs de vergelijking met Union. « Zij hebben vijf keer van coach gewisseld, maar daar staat de groep vóór de trainer. Het belangrijkste is de teamgeest. En toch hebben de spelers van Union niet de contracten van Anderlecht-spelers, maar ze weten dat ze met sterke collectieve prestaties een transfer kunnen afdwingen waarmee ze meer kunnen verdienen. » Uiteindelijk vertrok Renard zelf samen met Besnik Hasi. Nochtans had de trainer al eerder op de wip gezeten, onder meer na de uitschakeling in Europa. « Het zou onaanvaardbaar zijn geweest van mijn kant om Besnik te ontslaan en hem als enige verantwoordelijk te maken voor die mislukking », erkent Renard. Hij verwees daarbij naar zijn periode bij Standard en trok de parallel tussen Besnik Hasi en Ricardo Sa Pinto. « Iedereen wilde het hoofd van Ricardo Sa Pinto. Ik heb toen de kleedkamer gepolst en leiders als Pocognoli, Mpoku en Gillet zeiden: hou hem. Ik begreep dat er een band was tussen hen en de coach. We weten hoe dat is afgelopen, met bekerwinst en sterke Playoffs 1. » Renard erkent ook hoe moeilijk het werken is bij Anderlecht. « Bij Anderlecht loop je voortdurend op een slappe koord, zeker in volle storm. » Ook het dossier-David Hubert zorgde vorig seizoen voor verdeeldheid binnen de club. « Op het moment dat hij aan de kant werd geschoven, was ik de laatste persoon binnen de club die dat wilde. Wekenlang moest ik naar boven toe verantwoorden waarom we met hem doorgingen », aldus Renard. Uiteindelijk schaarde hij zich achter de meerderheid en werd Hubert bedankt. « Mijn gevoel was dat de ploeg scherpte miste in aanloop naar de playoffs. De groep en de coach hadden een vriendschappelijke band, wat soms gevaarlijk kan zijn. Met Wouter hebben we voor Besnik gekozen, die zijn regels zou terugbrengen », blikt hij terug. Wat oorspronkelijk als interim bedoeld was, groeide uit tot een langere periode. Na passages bij KV Mechelen, Standard, Montréal en Anderlecht moet Renard nu op zoek naar een nieuwe uitdaging. Komend weekend zal hij alvast in de schijnwerpers staan. « Het zal voor geruchten zorgen, dus zeg ik het liever meteen: ik zal zondag aanwezig zijn op Genk-Standard. Ik woon in Limburg, mijn zoon is opgeleid bij Genk en mijn notaris is een grote Genk-supporter die me telkens uitnodigt. Dus ik ga. Normaal zitten zijn plaatsen naast die van de bestuurders van Standard. Als ik dus naast hen word gezien, is dat puur toeval. »
