Bij Standard beperkt het probleem zich niet tot een aanvaller die uit vorm is, maar gaat het om een collectief onvermogen om gevaar te stichten in het kamp van de tegenstander. Vincent Euvrard steekt zijn ontevredenheid over het spelvolume van zijn team niet onder stoelen of banken. «Wat bij ons te mager is, is het totaalplaatje», betreurt hij openhartig. Voor hem ligt het probleem al ver vóór de laatste actie. «Het gaat om het totaal aantal gecreëerde kansen, het totaal aantal schoten op doel, de aanwezigheid in de ‘box’ of beter gezegd: het binnendringen in de zestien van de tegenstander», verduidelijkt de coach.
Zich bewust van de verwachtingen van het publiek, bestempelt de trainer dit compartiment als de absolute prioriteit voor de komende weken. «We weten dat daar een groot verbeterpunt ligt», geeft hij toe, terwijl hij weigert enkel zijn aanvallers met de vinger te wijzen: «Ik bekijk het liever als een collectief dan dat ik me fixeer op één positie of één speler.»
Het model van gedeeld succes
Gevraagd naar het feit dat er dit seizoen geen enkele afmaker bovenuit steekt in de Belgische competitie, geeft Euvrard toe dat de situatie opmerkelijk is. «Dit jaar zie je in de Pro League geen spits die er echt bovenuit steekt, dat is vrij merkwaardig. Het is vreemd dat dit niet alleen bij ons het geval is», merkt hij op. Toch ziet hij er een logisch gevolg in van de evolutie van het spel. «Het moderne voetbal kent veel meer variatie en veel meer positiewissels. De wing-backs scoren en geven bijvoorbeeld veel meer assists dan vroeger. Je hebt veel meer middenvelders die infiltreren en scoren.»
Voor de trainer van de Rouches is de identiteit van de doelpuntenmaker ondergeschikt geworden. «Ik denk dat het niet zo belangrijk is wie er scoort of dat het slechts één speler is», stelt hij. Hij geeft de voorkeur aan een verspreid gevaar boven de afhankelijkheid van één enkel speerpunt.
Om zijn visie kracht bij te zetten, aarzelt Euvrard niet om terug te blikken op zijn successen uit het verleden, met name tijdens zijn periode bij Dender: «Ik herinner me vorig jaar bij Dender, daar had ik bijvoorbeeld drie aanvallers die elk negen keer scoorden. Is het op dat moment een probleem dat je er geen hebt die de kaap van vijftien goals rondt? Als je er dertig hebt die verdeeld zijn over drie spitsen, dan is dat ook iets heel erg goeds.»
