Wat de lappenmand betreft, moet Vincent Euvrard puzzelen met enkele onzekerheden. Henry Lawrence en Kasper Nielsen, die tijdens de vorige wedstrijd in Westerlo nog uit voorzorg aan de kant bleven, leggen de laatste fysieke tests af. Teddy Teuma wordt dan weer « nog net iets te nipt » geacht om aan de aftrap te verschijnen. Ondanks die personele beslommeringen is de ebollitie rond Sclessin totaal ; het stadion maakt zich op voor een kolkende, uitverkochte ambiance. De coach loofde alvast de massale steun van de achterban : « Hoeveel het er ook zijn, ze zullen vurig zijn, daar ben ik zeker van. »
Voor deze afspraak op de kraterrand wil Vincent Euvrard vooral dat zijn manschappen abstractie maken van de monumentale druk die op dit duel rust : « Ja, we moeten ons focussen op de negentig minuten voetbal en niet op de omstandigheden eromheen. Als je dat doet, zit je altijd in de juiste mindset. Je moet de juiste energie en de gezonde emoties aanboren om je capaciteiten te maximaliseren. Maar je moet met de emoties spelen, en niet de emoties met jou laten spelen. »
De spanning werd nog wat extra op de spits gedreven na provocerende uitspraken van enkele Carolos, die claimden dat hun enige resterende doel dit seizoen is om Standard van een Europees ticket te houden : « Ik heb dat niet nodig als extra motivatiebron. Mijn spelers zijn, hoe zeggen jullie dat, chauds-boulettes. Ik hoef dus alleen maar de taken en de verantwoordelijkheden van het wedstrijdplan te verduidelijken. Voor het overige hoef ik niets te doen. Want de motivatie, wat ze als groep gepresteerd hebben en de samenhang die ze getoond hebben in elk van deze play-offmatchen, dat is nu al prachtig. »
Voor de Brusselse oefenmeester van Standard wijkt de historische rivaliteit deze keer voor de historische inzet : « Nu heb je een doel te bereiken. En ik denk dat het te bereiken doel veel belangrijker is en veel zwaarder doorweegt in onze hoofden dan de tegenstander die we moeten bekampen. »
Hoewel Charleroi mathematisch nergens meer voor speelt, hield Euvrard eraan zijn spelers te waarschuwen. Standard zal louter op zichzelf moeten rekenen om het vonnis te vellen : « We moeten ons ervan bewust zijn dat we helemaal geen cadeaus zullen krijgen. De tegenstander zal, of ze nu nog ergens voor strijden of niet, ook klaarstaan om deze wedstrijd te winnen. Maar zoals ik al zei bij eerdere confrontaties — waarin Antwerp bijvoorbeeld ook niet noodzakelijk nog voor iets speelde — bestaan er geen geschenken in het profvoetbal. Alles wat je verdient of wat je wil pakken, moet je zelf afdwingen met een kwaliteitsvolle prestatie. »
Met een reëel maar flinterdun voordeel vat de coach de situatie samen van een kleedkamer die weigert te trillen : « Het enige wat we hebben, is dat we ons eigen lot in handen hebben. En voor de rest, al het andere, zullen we zelf moeten gaan halen. »
