Met 2747 minuten op de teller is het nota bene Ibe Hautekiet die dit seizoen de meeste speelminuten heeft verzameld bij Standard, vóór Rafiki Saïd (2579) en Matthieu Epolo (2520). Die regelmaat op het hoogste niveau vervult de speler met enorme trots, des te meer omdat de seizoensstart een heel ander scenario deed vermoeden: «Ik ben erg trots op die statistiek, maar als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik dit niet had verwacht. Tijdens de zomer werd ik afgeremd door pijn als gevolg van een pubalgie (schaambeenontsteking). Ik had echt veel last en dacht dat ik een tijdje geen hoofdrol zou kunnen opeisen. Gelukkig was ik in september, en definitief in oktober, verlost van die hinder, waardoor ik mijn kruissnelheid kon vinden.»
Terwijl de Luikse kleedkamer het hele jaar door werd geteisterd door blessures, lijkt Hautekiet de magische formule te hebben gevonden om de wedstrijden zonder haperen aan elkaar te rijgen. Zo plant hij wekelijks twee sessies in een wellnesscentrum in Brussel om zijn fysieke conditie te perfectioneren: «Ik heb een abonnement op een wellnesscentrum in Brussel, vlak bij mij thuis, om twee keer per week te gaan zwemmen. Eén keer de dag na de wedstrijd en een keer halverwege de week. Gemiddeld zwem ik twee kilometer per sessie, maar niet in één ruk door. Ik gun mezelf tussendoor wel een korte pauze.» Hij combineert die aquatische routine al zeven jaar met de begeleiding van een persoonlijke kinesist.
«Ik heb mijn palet verbreed onder Ivan Leko»
Hautekiet, die helemaal opbloeit onder de hoede van Vincent Euvrard, is van mening dat hij de beste periode uit zijn profcarrière doormaakt: «Vorig jaar speelden we defensiever onder Ivan Leko, en die benadering heeft me geholpen om mijn kwaliteitenpalet te verbreden. Met Vincent Euvrard proberen we nu meer te voetballen, met een nieuw tactisch systeem (3-4-3). Ik ben iets vrijer op het veld en ik voel dat ik met meer vertrouwen speel.»
Tot slot weigert de verdediger — wiens contract onlangs werd verlengd tot 2029 en die via de jeugd van SL16 de hiërarchie wist te doorbreken — stappen over te slaan, in het bijzonder wat betreft de aanvoerdersband: «Momenteel maak ik geen deel uit van de kapiteinsgroep. Er is een klein beetje over gesproken met het oog op volgend seizoen, maar ik heb de band — een eer die je moet verdienen — niet nodig om mijn verantwoordelijkheid te nemen. Ik ben een rustige leider, een beetje zoals Hans Vanaken bij Club Brugge. Hij sprak niet veel en hield geen grote speeches in de kleedkamer, maar nam soms een speler apart voor een constructief gesprek.»
