Het is de meest verwachte arbitrale analyse van het seizoen. In de slotfase van de wedstrijd trapte Aurélien Scheidler in de zestien van Charleroi op de voet van Salieu Drammeh, terwijl de aanvaller van Standard zijn actie probeerde voort te zetten. Scheidsrechter Simon Bourdeaud’Hui floot geen penalty en ook de VAR, met Jan Boterberg aan de knoppen, riep hem niet naar het scherm om de beelden opnieuw te bekijken.
Volgens Jonathan Lardot had de beslissing nochtans anders moeten zijn. « Voor mij is dit de duidelijkste fase van het weekend », verklaarde hij in « Under Review ».
Het hoofd van de Belgische arbitrage begrijpt dat de scheidsrechter op het veld zich mogelijk heeft laten misleiden door de val van de Luikse aanvaller, maar volgens hem tonen de beelden duidelijk een overtreding aan. « Ik kan begrijpen dat de scheidsrechter op het veld niet heeft gefloten. We zien dat de aanvaller van Standard nogal theatraal ten val komt. Maar dat betekent niet dat er geen fout of geen contact is. De speler van Charleroi heeft een duidelijk zicht op zijn tegenstander en er is duidelijk contact met de voet, waardoor de aanvaller zijn actie niet kan voortzetten. »
Volgens Lardot was de situatie dus een interventie van de VAR waard. Hij benadrukt wel dat hij niet wil dat de videoref bij elk contact tussenbeide komt. « Ik ben geen voorstander van een VAR-interventie bij kleine voet-tegen-voetcontacten, zeker niet in duels, want dat hoort nu eenmaal bij het voetbal. Maar in dit geval is het contact duidelijk en heeft het een impact op de actie. Daarom verwacht ik dat de VAR tussenbeide komt en een penalty laat toekennen. »
Is de VAR te veeleisend geworden ?
Waarom greep de videoref dan niet in ? Jonathan Lardot schuift een mogelijke verklaring naar voren : de VAR-scheidsrechters hebben het contact wellicht niet zwaar genoeg ingeschat om een strafschop te rechtvaardigen.
« De VAR-scheidsrechters hebben het contact wellicht als te licht beoordeeld », legt hij uit, waarna hij de beperkingen van het huidige systeem aankaart.
« Dat is een beetje het negatieve aspect van de VAR : nu we over de beelden beschikken, verwachten we perfectie. Als ik moest kiezen, zou ik een stapje terugzetten. Ik zeg niet dat we de VAR moeten afschaffen, maar wanneer er sprake is van een duidelijke en onbetwistbare situatie waarover geen discussie mogelijk is, moeten we ingrijpen. Tegelijk moeten we aanvaarden dat er minder duidelijke fases zijn waarin de scheidsrechter beslist om te laten doorspelen. De VAR zorgt ervoor dat we steeds meer verwachten en tot in het kleinste detail naar precisie streven. »
Een andere opvallende fase uit de wedstrijd was de uitsluiting van Gustav Mortensen in de slotseconden. De verdediger van Standard kreeg rood voor hands, terwijl Kevin Van Den Kerkhof de bal kon oppikken en Matthieu Epolo zich ver van zijn doel bevond.
Jonathan Lardot begrijpt de beslissing van de scheidsrechter op het veld, rekening houdend met de situatie. « De verdediger gaat in de fout. Als je kijkt naar de positie van de doelman (nvdr. Matthieu Epolo), die zich 35 meter voor zijn doel bevindt, en het feit dat de speler van Charleroi (Kevin Van Den Kerkhof) de bal kan oppikken, begrijp ik dat de scheidsrechter rood trekt. »
Toch vraagt hij zich af of alle voorwaarden voor een uitsluiting daadwerkelijk vervuld waren, met name wat betreft de controle over de bal en de richting waarin die ging. « Als we de fase daarentegen nauwkeurig analyseren op basis van de beelden, kunnen we ons vragen stellen bij de daadwerkelijke controle over de bal en de richting ervan. Als de scheidsrechter oordeelt dat de arm de overtreding maakt, denk ik dat we dit met een gele kaart kunnen afhandelen. Volgens mij waren niet alle voorwaarden voor een duidelijke scoringskans in deze fase volledig vervuld. »
