Toen Nicky Hayen op 8 december 2025 werd ontslagen en snel vervangen door Ivan Leko, waren er veel sceptici. Zeker, de Kroatische technicus had al eens de titel gewonnen met Brugge in 2018, maar zijn latere passages bij Antwerp, Standard en Gent wekten niet direct vertrouwen. Het is nog te vroeg om te zeggen dat Leko’s tweede periode bij Club Brugge een succes is – het team kampt al weken met opvallende defensieve problemen – maar de resultaten zijn goed. Met deze knappe kwalificatie voor de Champions League, behaald tegen Olympique de Marseille, verdient Ivan Leko meer erkenning.
Als je aan iemand vraagt wie de grootste offensieve troef van Club Brugge is, zullen de namen Christos Tzolis of Hans Vanaken bijna altijd als eerste vallen. Toch is er de laatste weken een andere speler die een cruciale rol speelt in het succes van Brugge: Aleksandar Stanković.
Spelen naar voren!
Aleksandar Stanković, zoon van de illustere Dejan Stanković, zal niet lang bij Brugge blijven. Niet alleen omdat hij elke week topprestaties levert, maar ook omdat Inter zijn koopclausule ongetwijfeld zal activeren. Maar dat doet er niet toe: Brugge profiteert zoveel mogelijk van zijn talent.
De rol van Stanković in het middenveld is sterk veranderd sinds de overgang van Nicky Hayen naar Ivan Leko. Onder Hayen speelde hij dieper, gaf hij vaak lange ballen naar de vleugels of naar Hans Vanaken, die centraal stond. Een systeem waarin de 20-jarige speler zijn offensieve talent nauwelijks kon tonen.
Onder Leko komt Stanković veel verder naar voren, neemt hij actief deel aan de opbouw van de aanval en biedt hij Brugge een tweede optie om aanvallen op te zetten. Dat verlicht de druk op Hans Vanaken, die vaak het mikpunt is van de verdediging van de tegenstander. De laatste weken zien we Stanković naar voren gaan, combineren met Forbs of Vanaken, en regelmatig proberen te scoren van afstand.
Neem als voorbeeld het eerste doelpunt tegen Marseille woensdagavond:
Stanković is al proactief, zoekt een plek in het Marseille-pressingblok waar hij de bal kan ontvangen, met de duidelijke intentie om naar voren te gaan. Hij biedt meerdere oplossingen aan Ordonez en Sabbe. Zodra hij de bal heeft, aarzelt hij niet, want de instructies zijn duidelijk: naar voren. Carlos Forbs blijft op zijn lijn en trekt Medina naar de flank, terwijl Vermant en Vanaken de as innemen.
Dit is de offensieve evolutie van Stanković onder Ivan Leko: de Kroaat wil hem zien als baldrager en schepper voor anderen.
Kijk ook naar de twee doelpunten tegen Zulte Waregem, een andere illustratie van deze offensieve transformatie:
De twee doelpunten van het 20-jarige wonderkind illustreren deze tactische benadering: spelen naar voren. Twee keer toont Stanković een uitstekend positiegevoel om achter de verdedigers te belanden. Een instinct dat blijkbaar in de familie zit: met meer dan 100 doelpunten in zijn carrière was Dejan Stanković een uiterst productieve middenvelder. Stanković speelt als een offensieve middenvelder; de staf wil dat hij de zestien binnendringt en ruimtes pakt. Een spelstijl die sterk afwijkt van het Hayen-tijdperk, toen hij nooit zou proberen in te breken als een valse negen.
In deze nieuwe versie van Club Brugge is Hans Vanaken niet langer de enige nummer 10, met Onyedika en Stanković in een defensievere, herverdelende rol. De 20-jarige Serviër speelt als een moderne nummer 8, die de bal kan veroveren in zijn eigen helft en vervolgens naar voren kan stormen. En dat is de verdienste van Ivan Leko.
