« Met diepe droefheid delen wij u mee dat de beste vader en echtgenoot ter wereld is overleden », schreef Olivia Brogno.
Onder bondscoach Robert Waseige verzamelde Brogno van november 1998 tot april 2000 zeven caps. Elf keer werd hij geselecteerd. Scoren deed hij niet voor de Rode Duivels.
Brogno startte zijn profloopbaan in 1994 bij Sporting Charleroi. Na een intermezzo in derde en tweede klasse bij Olympic Charleroi (1995-1997), keerde hij op het hoogste niveau terug bij Westerlo (1997-2000). In het seizoen 1999-2000 werd de jongere broer van Dante Brogno met dertig doelpunten topscorer in de Pro League. Desondanks werd hij door Waseige niet voor het EK in eigen land (en Nederland) geselecteerd. Op een buitenlands avontuur bij het Franse Sedan (2000-2002) volgde een terugkeer naar Westerlo (2002-2004) en een tweede periode bij Sporting Charleroi (2004-2006). Vanaf 2006 maakte hij zijn doelpunten in tweede klasse voor Oud-Heverlee Leuven (2006-2008). Na nog een seizoen bij Olympic Charleroi (2008-2009) beëindigde Brogno zijn carrière op 36-jarige leeftijd.
