« Ik denk dat ik dicht bij de beste vorm van mijn leven zit », reageerde Van Gils voor de microfoon van de organisatoren. « Ik heb 25 dagen op stage doorgebracht in de Sierra Nevada met Remco Evenepoel. Natuurlijk is hij sterker dan ik, dus ik heb enorm afgezien op training. Maar vandaag vlieg ik in de koers. Winnen blijft altijd moeilijk, maar het doen met zo’n gevoel is echt prachtig. »
Een overwinning die een hart onder de riem is voor de Antwerpenaar, die deze week zijn comeback viert na een afwezigheid van vier maanden als gevolg van een bekkenbreuk. « Dit is een van de mooiste dagen uit mijn carrière. Iedereen heeft mijn val in de Clásica Jaén gezien (waarbij hij in de hekken werd geduwd door Jan Christen, red.). Daarna ben ik altijd positief gebleven en vandaag win ik op een plek waar ik van hou. Mijn vriendin is van hier. Vandaag hebben we over veel wegen gereden waarop ik normaal train. »
Als lid van een enorme ontsnapping van 60 renners beleefde Van Gils een « compleet gekke dag », waarin zijn Australische ploegmaat Luke Tuckwell als derde van de etappe de gele leiderstrui in het algemeen klassement veroverde. « Samen met Callum Thornley dachten we eraan om in de aanval te trekken. Uiteindelijk zijn we erin geslaagd om vier renners in de kopgroep te krijgen. Dit is een heel mooie dag voor de ploeg. We zijn hierheen gekomen zonder uitgesproken kopman. Vanmorgen vroeg men mij nog waarom we niet met onze grootste sterren waren gekomen. Maar een ritzege en de gele trui, dat is al iets gigantisch. »
