Als tweede in de derde etappe baalde ze opnieuw van de gemiste kans. «Ik had het lastig op de beklimmingen en moest telkens lossen», gaf Kopecky eerlijk toe voor de microfoon van Sporza. «Maar ik had er alle vertrouwen in dat ik telkens weer kon aansluiten, dankzij de rensters die samen met mij gelost waren.»
Kopecky slaagde er inderdaad in om terug te keren bij de groep met favorieten, maar op dat moment werd beslist dat haar ploeggenote Mischa Bredewold de sprint zou betwisten. «We hebben nog geprobeerd om ons vooraan te nestelen om Mischa in de best mogelijke positie af te zetten, maar in de laatste bocht zijn we elkaar wat kwijtgespeeld.»
Dat alles gebeurde in de rug van Cédrine Kerbaol, die de etappe solo won na een late uitval. «Ze koos het ideale moment om aan te vallen. De kasseien waren best lastig, want het centrale deel was relatief goed berijdbaar, maar daarbuiten moest je extra kracht zetten. Daarna was het moeilijk om een achtervolging op touw te zetten door de vele rotondes. Kerbaol neemt bochten als een kamikaze, daar konden we weinig tijd op goedmaken.»
Na drie dagen prijken er twee tweede plaatsen op het rapport van Kopecky en staat ze tweede in het algemeen klassement. «Dat is mooi, maar daar zijn we op dit moment niets mee. We komen dichterbij in het klassement, maar ik denk dat we vooral een rit willen winnen. In de rode trui rondrijden zonder een etappezege zou van deze Vuelta geen succes maken.»
