Terwijl deze Waalse Pijl een Frans feestje werd — met de overwinning van Paul Seixas en maar liefst negen Fransen in de top 20 — verliep de koers voor de Belgische renners een stuk moeizamer. Steff Cras eindigde als 20e en was daarmee onze enige landgenoot bij de eerste twintig. Daarna volgde een Belgisch pelotonnetje op de plaatsen 21, 22, 23, 25 en 26, met respectievelijk Dylan Teuns, Lennert Van Eetvelt, Mauri Vansevenant, Ramses Debruyne en Quinten Hermans.
Cian Uijtdebroeks strandde op de 31e plek. Voor de renner van Movistar, die diep moest gaan om in een goede positie aan de Muur van Hoei te beginnen, was de slotklim er te veel aan: «De positionering is cruciaal en ik had al veel energie verbruikt. De wedstrijd was eigenlijk al gereden voor de Muur. Als je goed geplaatst zit, is het een kwestie van alles geven, maar als je te ver zit, is het over en uit.»
«Ik ben nog best goed naar voren opgeschoven, maar op die manier stapel je enorm veel lactaat op. En op een gegeven moment blokkeer je gewoon,» analyseert Uijtdebroeks.
Toch was er bij de 23-jarige renner geen sprake van grote ontgoocheling. Hij beseft dat de slotklim niet perfect bij zijn kwaliteiten past: «Ik vind het iets te ‘punchy’ voor mij. Maar het is zeker een aspect waar ik aan kan werken en waarin ik in de toekomst moet groeien.»
Hetzelfde geluid horen we bij Quinten Hermans (26e). De renner van Pinarello Q36.5 keek evenmin met een begrafenisgezicht terug. «Ik kan niet zeggen dat dit een totale mislukking was. Ik denk dat ik in de positie zat om een goed resultaat neer te zetten, maar uiteraard moet je daar de benen voor hebben. Om eerlijk te zijn: die heb ik momenteel niet,» geeft de 30-jarige renner toe.
Hoewel hij goed geplaatst aan de slotklim begon, had de Belg simpelweg niet de kracht om de besten te volgen en mee te strijden voor de winst: «Je ziet dat die mannen nog een enorme versnelling in de benen hebben. Het is echt een helse finale. Het is geweldig als je goede benen hebt, maar als je afziet zoals ik vandaag, is de aankomst eindeloos.»
Met het oog op Luik-Bastenaken-Luik is Hermans dan ook niet erg optimistisch over zijn huidige vorm, maar hij zal zich schikken in een dienende rol voor Tom Pidcock, die weer op dreef is in de Ronde van de Alpen: «We doen er alles aan om elke koers het beste van onszelf te geven. Maar het is natuurlijk niet makkelijk als de benen niet willen. We kennen de verklaring wel, maar prettig is het niet. De meesten komen hier perfect voorbereid aan de start; bij mij was dat minder het geval. Dan weet je dat het lastig wordt. Met Tom erbij wordt alles eenvoudiger. Ik denk dat we als ploeg de afgelopen dagen al uitstekend werk hebben geleverd om het tempo hoog te houden, maar we hebben absoluut iemand als Tom nodig om het af te maken.»
Tot slot kregen we ook Mauri Vansevenant voor de microfoon. Voor de renner van Soudal Quick-Step was de vorm niet toereikend om aanspraak te maken op meer dan een 23e plaats. «Het gevoel was goed, maar de vermoeidheid zat in de kleren. Zeker met zo’n finale had ik het gevoel dat ik niet tot het uiterste kon gaan. Ik miste die laatste versnelling, maar over het algemeen voelde ik me oké. Ik ben blij dat er nog wat in de tank zit voor Luik.»
De 26-jarige renner was niet verrast dat Paul Seixas naar de overwinning snelde: «Hij was met voorsprong de sterkste in het Baskenland. Dat is een week, tien dagen geleden. Het verbaast me dus niets dat hij hier wint.»
