In de zestiende finales van het WK 2026 hebben de Rode Duivels van Rudi Garcia Senegal geloot, het enige team dat met amper drie punten op de teller doorstoot naar de knock-outfase. Maar vergis u niet : Senegal is verre van een gemakkelijke loting en heeft die magere oogst in de poules te wijten aan een loodzware loting, waarin ze moesten aantreden tegen Frankrijk en Noorwegen.
Permanent offensief gevaar
Als officieuze winnaar van de Afrika Cup afgelopen januari is Senegal ongetwijfeld een van de allerbeste Afrikaanse selecties, gezegend met een talentvolle kern. Vooral hun aanvalslinie verkeert sinds het begin van het toernooi in uitstekende vorm. Slechts één doelpunt tegen Frankrijk maar wel tal van kansen, twee goals tegen Noorwegen en een 5-0 pandoering tegen Irak. Sadio Mané is niet meer de absolute wereldtopper uit zijn periode bij Liverpool, maar blijft een uitstekende aanvaller. Nicolas Jackson, Ismaïla Sarr, Iliman Ndiaye en Ibrahim Mbaye bieden Pape Thiaw bovendien tal van opties om zijn voorhoede te smeden.
Er wacht de defensie van de Duivels een pak werk tegen een talentvol en snel team dat in staat is om vliegensvlug om te schakelen. Vooral de vleugelverdedigers zullen hun handen vol hebben.
Om die offensieve stormloop op gang te brengen, kan Senegal rekenen op een fysiek erg compact middenveld dat over de nodige vista aan de bal beschikt, zowel in de balconversatie als in de infiltratie. Lamine Camara profileert zich meestal als de meest aanvallende van het trio op het veld, maar Pape Gueye en Idrissa Gueye moeten nauwelijks voor hem onderdoen. Ook daar heeft Thiaw keuze te over met onder meer Pape Matar Sarr, die net zo sterk is in het controlecompartiment.
Het zal daarnaast uitkijken zijn voor de aanvallende rushes van Krépin Diatta — die in het Senegalese systeem lager gepositioneerd staat dan bij zijn club Monaco — maar ook voor die van El Hadji Malick Diouf.
Kwetsbaar in de omschakeling en onder druk
Drie tegendoelpunten tegen Frankrijk en nog eens drie tegen Noorwegen : Senegal lijkt defensief niet erg standvastig. Nochtans hebben de Leeuwen van de Teranga op papier meer dan genoeg kwaliteit in huis met Kalidou Koulibaly en Moussa Niakhaté als centraal duo, om nog maar te zwijgen van Edouard Mendy tussen de palen. Hoewel het Senegalese blok op dit WK vrij goed staat, wringt de schoen vooral wanneer de wedstrijd openbreekt, in het bijzonder bij tegenaanvallen. Met een ploeg die hoog durft te pressen, stelt Senegal zich bloot aan snelle omschakelingsmomenten en kan het gemakkelijk in een ondertalrelatie terechtkomen.
Koulibaly en Mendy lieten sinds het begin van het toernooi niet de meest geruststellende indruk achter, met slordige uitvoetballende acties en veel te veel balverlies onder vijandelijke druk. Een van de sleutels voor België zal dan ook het vermogen zijn om heel hoog te jagen en de passlijnen naar het Senegalese middenveld af te snijden, om zo foute beslissingen bij de opbouw af te dwingen.
Senegal blijft een uitstekend voetballand dat door de Rode Duivels niet mag worden onderschat. Maar het is onmiskenbaar : er liggen kansen.
