De herinnering aan Salvador de Bahia staat in het geheugen gegrift, maar Axel Witsel weet dat de uitdaging aanstaande maandag heel anders zal zijn. De Rode Duivel is van mening dat de Amerikaanse selectie sindsdien meerdere stappen voorwaarts heeft gezet : « 2014 was krankzinnig. Het zal anders zijn gezien de fase van de competitie, maar het is heel opwindend om tegen hen te spelen. De Amerikanen zijn vandaag de dag technisch en fysiek sterker. Ze houden ervan om heel hoog te drukken, ze zijn duidelijk beter dan destijds. »
De 37-jarige speler had overigens een lang gesprek met zijn bondscoach, Rudi Garcia, na de overwinning tegen Senegal. De bondscoach vroeg hem naar zijn gevoel : « Ik zei dat we meer naar voren moesten treden om hen hoger op te jagen. Het wedstrijdbegin was niet gemakkelijk. Maar in het slot van de tweede helft ging het veel beter. Ik ben hier niet als coach, maar hij vraagt de oudere spelers vaak om hun mening. Ook in het hotel praat hij dagelijks veel met ons. »
Witsel kwam daarnaast terug op de gesprekken die hij kan hebben met Jérémy Doku of Diego Moreira, in zijn rol als grote broer : « Jerem, dat komt wel. Fysiek is het niet simpel, maar Jerem zal zich tonen tijdens de volgende wedstrijd. Voor Diego was het moeilijk omdat hij weinig minuten in de benen had. Twee of drie dagen voor de wedstrijd heb ik hem gezegd rustig te blijven. En toen hij inviel, bracht hij frisheid en impact. »
Voor het overige blijft het mysterie rond de definitieve opstelling van Rudi Garcia bestaan : « We weten nog niet wie er gaat spelen. Dat horen we vandaag, maar het is de groep die het verschil zal maken. »
Oog in oog met de mogelijke driemansdefensie van de Verenigde Staten is de middenvelder van mening dat België zich « niet per se moet aanpassen », maar eerder moet vertrouwen op de eigen kwaliteiten : « We hebben de wapens om hen pijn te doen. De context is anders, we moeten vasthouden aan onze principes. We moeten meer in de diepte spelen omdat het daar traag is, er liggen kansen voor ons. »
Gevraagd naar zijn toekomst veegde hij alle twijfels resoluut van tafel : « Ik zou graag spelen. In mijn hoofd brandt het een beetje. Als ik de motivatie verlies, stop ik met voetballen. Maar het vuur brandt nog altijd. Ik blijf kalm, sereen en ik wacht op mijn moment. »
