Hendrickx eindigde op haar eerste WK op het hoogste niveau in 2017, na een aantal knappe prestaties bij de junioren, als vijftiende. Datzelfde jaar debuteerde ze met een al even knappe zevende plaats op het EK. Een jaar later volgde haar olympische debuut in Pyeongchang, waar ze als 18-jarige zestiende werd. Met in hetzelfde seizoen ook een negende plaats op het WK en een vijfde plaats op het EK werd de kloof met de wereldtop voor Hendrickx steeds kleiner.
De twee volgende seizoenen stonden jammer genoeg in het teken van heel wat blessureleed. Vooral enkelproblemen speelden de Arendonkse parten. Na de coronapandemie volgde dan een ijzersterke comeback, met in 2021 een vijfde plaats op het WK. De daaropvolgende seizoenen volgden haar beste jaren. In 2022 schaatste Hendrickx achtereenvolgens naar Europees brons en zilver op het WK. Tussendoor schaatste ze ook naar een knappe zevende plaats op de Spelen in Peking, goed voor een olympisch diploma.
Hendrickx, sinds jaar en dag gesteund door haar broer en coach Jorik Hendrickx, bleef ook de volgende seizoenen relatief vrij van blessurezorgen, en dat leverde een nieuw grand cru-jaar op. In de winter van 2023 bevestigde ze met nieuwe medailles op de grote kampioenschappen. Dit keer behaalde ze zilver op het EK en was ze goed voor een derde plaats op het WK.
Nadien staken er nieuwe kwaaltjes de kop op, met onder meer een rugblessure, maar dat weerhield de kunstschaatster er niet van opnieuw een sterk seizoen te schaatsen. Zo greep ze in 2024 net naast een nieuwe WK-medaille met een vierde plaats, maar op het EK in het Litouwse Kaunas volgde een ultieme bekroning met EK-goud. Op dat podium kreeg ze voor het eerst op een groot toernooi het gezelschap van haar natuurlijke opvolgster, Nina Pinzarrone, die op haar achttiende brons greep.
Na het EK-goud begon de Kempense aan haar tiende seizoen als prof, en dat begon te wegen. Zo kreeg ze opnieuw last van haar enkel en moest ze in de winter van 2025 passen voor een groot deel van het schaatsseizoen, waaronder de grote kampioenschappen.
Hendrickx onderging een operatie met nog één groot doel voor ogen : de Olympische Winterspelen van Milaan-Cortina. Op het EK in Sheffield steeg ze opnieuw boven zichzelf uit met een nieuwe zilveren medaille, al moest ze daarvoor heel diep gaan, met onder meer problemen aan haar lies. Achteraf klonk het bij Hendrickx dat ze « dood ging » bij haar kür en er « veel stress » bij kwam kijken.
Haar prestaties waren genoeg voor een olympisch ticket. In Milaan was een veertiende plaats « een kleine teleurstelling », al overheerste toch vooral fierheid. Zeker gezien de deelname van Hendrickx door een botkneuzing enkele weken voor de Spelen nog onzeker was. « Je moet het doen met de middelen die je hebt en ik heb het beste van mezelf gegeven », klonk het na afloop bij de Kempense.
Ook naast de grote toernooien kan Loena Hendrickx terugkijken op een bijzonder geslaagde carrière, met meerdere overwinningen en podiumplaatsen in prestigieuze Grand Prix-meetings en vijf Belgische titels bij de senioren. Haar persoonlijk record, korte en vrije kür opgeteld, zette ze in 2023 neer in de Grand Prix Skate America (221.28), waar ze ook won.
