Hazard verschijnt zelden in de media, dus anderhalf uur praten over voetbal leverde heel wat interessante uitspraken op. De voormalige Rode Duivel had het zowel over zijn carrière als over zijn leven na het voetbal. Op de vraag of hij het voetbal mist, was hij duidelijk : « Het voetbal zelf mis ik niet. Wat ik soms mis, is de kleedkamer, de sfeer met de jongens, over voetbal praten. Ik speel nog wel geregeld. In Madrid heb ik veel vrienden, soms doen we vijf-tegen-vijf. En met de kinderen sta ik ook vaak langs het veld ».
Toen Julien Cazarre hem lachend vroeg of hij dan niet verveeld moest zijn als hij niet met ex-profs speelde, reageerde Hazard op zijn gekende manier : « Dat is juist het leuke. Als het niveau te hoog ligt, is het nu niet meer plezant ».
Hazard gaf toe dat hij kort na zijn afscheid nog even dacht aan een comeback. « Ik ben ook gestopt omdat ik het reizen, de hotels en al die dingen beu was. Ik zie mezelf dat niet opnieuw doen. Als je me zegt: je kan tekenen bij een club, niet trainen en alleen op zaterdag spelen, dan is er misschien iets mogelijk. »
Met een knipoog voegde hij eraan toe : « Bij de RAAL misschien. Maar ze spelen nu in eerste klasse, dat wordt moeilijk ».
Na zijn vertrek bij Real Madrid deden geruchten de ronde over een mogelijke terugkeer naar België, onder meer naar Anderlecht, waar zijn broer Thorgan speelde. Maar dat kwam er niet van. « Ik heb niet echt contact gehad. Thorgan had bij Anderlecht getekend en ik dacht: het zou mooi zijn om samen af te sluiten, al was het maar voor zes maanden. »
Daar zit volgens Hazard zijn enige echte spijt : « Dat is misschien mijn enige spijt in het voetbal: dat ik nooit in de Belgische competitie heb gespeeld. Maar daarvoor hadden we in België moeten wonen. De kinderen wilden dat niet. En we voelen ons goed hier in Spanje ».
Zo blijft er in een indrukwekkende carrière toch één klein gemis voor de voormalige aanvoerder van de Rode Duivels.
