De boodschap van de fans is luid en duidelijk overgekomen. Tijdens de verplaatsing naar Westerlo op 1 maart doken er in het bezoekersvak spandoeken op met de tekst «Prolongez Burgess». Een gebaar dat de verdediger diep raakte: «Het deed me echt wat dat ze dat speciaal voor mij deden. Wat een publiek! Het is anders dan alles wat ik elders heb meegemaakt. Dat maakt het spelen voor deze club alleen maar mooier.»
Op contractueel vlak zijn de gesprekken weliswaar geopend, maar van officiële handtekeningen is nog geen sprake. Toch kunnen de supporters opgelucht ademhalen: de goesting is wederzijds. Burgess steekt zijn liefde voor stamnummer 10 niet onder stoelen of banken: «Ik zou graag blijven. Ik zou zelfs heel gelukkig zijn om te blijven, dat is zeker. We hebben al enkele gesprekken gevoerd, maar ik maak me er niet druk om. Ik focus me momenteel enkel op het voetbal.»
Burgess kwam aan in 2020 en is een van de laatste overgebleven pionnen van het sprookje van Union. Van de krochten van de tweede klasse tot de schijnwerpers van de Champions League: hij maakte het allemaal mee. Met de nodige humor herinnert hij zich hun debuut in 1A en de onderhandelingen over de premies met het bestuur: «Samen met Teddy Teuma vroegen we om een premie voor het behoud. De directie begon over een bonus voor de top zes. Ik zei: ‘Hè? Laten we realistisch blijven.’ Uiteindelijk eindigden we de reguliere competitie als koploper. Het was krankzinnig. Alle eer gaat naar de mensen in de schaduw, ook al was het verdomd moeilijk om hen één cent afhandig te maken (glimlacht).»
