Na een jaar zonder wedstrijden door aanhoudende knieproblemen is David Bates opnieuw op het veld te zien. Tegen Genk speelde hij voor het eerst weer 90 minuten. Een belangrijke stap voor de verdediger, die de voorbije matchen ook de aanvoerdersband droeg nadat Marlon Fossey werd gewisseld. Twee dagen voor de wedstrijd tegen La Louvière sprak Bates op de persconferentie over zijn moeilijke periode. « Ik voel me goed. Terugkeren in het team en opnieuw strijden voor mijn plaats is wat elke voetballer wil. Het heeft lang geduurd en ik denk dat niemand echt begrijpt welke frustraties ik heb doorgemaakt, behalve ikzelf en mijn naaste familie. Gewoon weer op het veld staan, daarvan geniet ik elke minuut. Ik werk hard om mijn plaats te behouden. » Mentaal waren vooral de terugvallen zwaar om te verwerken. Meermaals dacht de Schot dat hij er weer stond, om dan opnieuw geblesseerd te raken. « Dat is moeilijk. Het is alsof je bijna aan de finish bent en toch weer strandt — dat is het ergste », geeft Bates toe. « De voorbije maanden heb ik geprobeerd me op het positieve te focussen: terug op het veld komen en niet denken aan twijfels of aan het risico op nieuwe blessures. Ik laat dat achter me en kijk vooruit. Als je blijft denken aan het negatieve, raak je ontmoedigd en begin je aan jezelf te twijfelen. Dat heb ik als speler echt niet nodig. » Hoewel zijn speelminuten toenemen, beseft de 29-jarige dat hij nog niet op zijn absolute topniveau zit. « Je moet wedstrijd per wedstrijd bekijken. Na een blessure ben je nooit meteen op 110 procent. Maar ik voel me goed in de wedstrijden. Natuurlijk zal ik beter worden naarmate ik meer speel. Ik weet dat ik nog veel te geven heb en dat die 100 procent eraan komen. » De kaap van 90 minuten was belangrijk, maar hij spreekt liever van een nieuw hoofdstuk dan van een nieuwe carrière. « Ik zou niet zeggen dat het een nieuwe carrière is, maar ik wil wel iets bewijzen. Ik wil tonen waarom ik hier ben. Ik ben nog altijd goed genoeg om voor Standard te spelen. Dat moeilijke jaar wil ik achter me laten, vooruitkijken en alles geven in de vier resterende wedstrijden. »
