De grote uitblinkers van de Champions League-avond hadden één opvallende overeenkomst: een passage bij AA Gent zonder blijvende indruk. Alexander Sorloth, goed voor een hattrick tegen Club Brugge met Atlético Madrid, en Jens Petter Hauge, beul van Inter met Bodø/Glimt, droegen eerder het shirt van de Buffalo’s. Sorloth deed dat in de tweede helft van het seizoen 2018-2019, Hauge in het seizoen 2022-2023.
Hoe valt het te verklaren dat hun periodes in Gent tegenvielen, terwijl ze nu schitteren op het hoogste niveau? Verschillende factoren kunnen meespelen: taalbarrières, speelstijl, een gebrek aan vertrouwen na meerdere uitleenbeurten. Ook collectief draaide Gent in die periodes geen topseizoenen. Met Sorloth verloor Gent vijf van zijn eerste zes wedstrijden in Playoffs 1 en eindigde het uiteindelijk vijfde, op zes punten van de titel. Bovendien speelde Jesse Thorup met een 4-4-2, waarin Sorloth naast Yaremchuk stond — geen ideale rol voor hem. Bij Hauge werd Gent eveneens vijfde, al haalde het wel de kwartfinales van de Europa League. Het 3-5-2-systeem van Hein Vanhaezebrouck was echter niet het meest geschikte om de kwaliteiten van de kleine nummer tien te benutten.
Sorloth, alles of niets
Een wedstrijd van Alexander Sorloth weerspiegelt vaak zijn carrière: ofwel scoort hij een hattrick, zoals dinsdag tegen Brugge, ofwel mist hij onbegrijpelijke kansen. Die grilligheid typeert zijn loopbaan.
Dit seizoen zit hij aan 15 doelpunten in 36 wedstrijden voor Atlético Madrid. Vorig seizoen was hij zelfs goed voor 24 treffers in 53 matchen. Na passages bij Rosenborg en Bodø/Glimt trok hij naar Groningen (6 goals in 45 wedstrijden in alle competities). Zijn sterke periode bij Midtjylland (10 goals en 8 assists in 19 competitiewedstrijden) leverde hem een transfer naar Crystal Palace op.
In de Premier League kon hij zich niet doorzetten en volgde een uitleenbeurt aan Gent — waar hij flopte met 5 doelpunten in 22 wedstrijden. Daarna herlanceerde hij zich bij Trabzonspor (33 goals in 49 matchen), wat hem een transfer van 20 miljoen euro naar RB Leipzig opleverde. Ook daar liep het stroef (6 goals in 37 wedstrijden), waarna hij werd uitgeleend aan Real Sociedad.
Villarreal betaalde vervolgens 10 miljoen euro voor hem, waar hij met 26 goals in 41 wedstrijden opnieuw doorbrak. Atlético legde uiteindelijk 32 miljoen euro neer. Op zijn dertigste lijkt Sorloth zijn niveau gevonden te hebben bij de Colchoneros. Geen vaste basisspeler, maar met een gemiddelde van 0,62 doelpunt per wedstrijd in La Liga dit seizoen blijft zijn rendement indrukwekkend.
Hauge, het eeuwige talent
Jens Petter Hauge werd ooit bestempeld als een toekomstige topper, nadat hij in 2019-2020 14 goals en 10 assists noteerde in 18 competitiewedstrijden in Noorwegen. AC Milan betaalde in 2020 bijna 5 miljoen euro voor hem, maar in Italië bleek de stap te groot (5 goals en 1 assist in 25 wedstrijden).
Na een uitleenbeurt aan Frankfurt (3 goals en 2 assists in 38 wedstrijden) betaalden de Duitsers 8 miljoen euro om hem definitief over te nemen. Toch bleef zijn ontwikkeling stagneren en volgde een uitleenbeurt aan Gent. Die periode werd geen succes: 29 wedstrijden, maar slechts 6 basisplaatsen en 5 assists — allemaal in de Beker of Conference League. In de competitie bleef hij onzichtbaar.
Terug bij Bodø/Glimt bloeide Hauge opnieuw open. Op 26-jarige leeftijd liet hij zich gelden in de historische kwalificatie van de Noorse club voor de achtste finales van de Champions League. Na zijn doelpunt in de heenwedstrijd tegen Inter was hij in Milaan beslissend met een goal én een assist. Dit seizoen staat hij aan 6 doelpunten en 1 assist in 10 Champions League-wedstrijden.
Prestaties die opnieuw interesse kunnen wekken uit de grotere Europese competities. Met de ervaring die hij intussen heeft opgebouwd, lijkt Hauge beter gewapend om deze keer wél door te breken.
