Voor Patrick Evenepoel vergde de nieuwe omgeving van zijn zoon Remco een persoonlijk leerproces. Als oud-renner erkent hij dat hij zich soms te veel wilde moeien, uit een beschermingsreflex in een milieu dat hij vroeger als gevaarlijk beschouwde: «In het begin wilde ik misschien te veel interveniëren. Maar wat verwacht je? Remco was negentien toen hij prof werd.» Hij aarzelert niet om zijn situatie te vergelijken met die van een andere legende uit het peloton: «Ik ben niet de enige. Ik stuur vaak een berichtje naar Adrie van der Poel. Voor hem is het net hetzelfde. In het begin was hij veel meer betrokken bij Mathieu. Als hij Mathieu nu advies geeft, is de reactie meteen: ‘Wat weet jij daar nu van?’»
Hoewel de overstap naar Red Bull voor geografische en organisatorische afstand heeft gezorgd, ziet Patrick daar een gezonde scheiding van verantwoordelijkheden in. Bij Soudal Quick-Step was de nabijheid totaal, bijna té familiair. Vandaag is het kader formeler en professioneler: «Bij Soudal Quick-Step kenden we iedereen. Als Remco iets nodig had, konden we snel naar de service koers rijden. Vandaag is er meer afstand, zowel letterlijk als figuurlijk. Maar misschien is dat maar beter ook?»
Betere mentale gezondheid
De gesprekken tussen vader en zoon draaien tegenwoordig bijna nooit meer om de koers. Patrick weet niets van zijn trainingsschema of zijn volgende wedstrijden; hij laat die rol liever over aan de coaches en ploegleiders: «Ik lees dat in de krant, net als iedereen.»
Naast de vijf overwinningen die hij dit seizoen al behaalde in slechts acht koersdagen, is het vooral de psychologische toestand van Remco die zijn vader opvalt. Patrick beschrijft een getransformeerde zoon, bevrijd van een immense last. Hij vergelijkt het vertrek bij Quick-Step met dat van Kompany of Lukaku bij Anderlecht: de noodzaak om «volwassen te worden» en van omgeving te veranderen om een nieuwe stap te zetten. Maar voor een ouder ligt de essentie ver weg van de podia: «Weet je wat ik de laatste weken vaak heb gedacht? Aan diezelfde periode een jaar geleden en hoe diep Remco toen zat. We waren hem als persoon echt kwijt. Hem vandaag zo gelukkig zien, is zoveel belangrijker dan de prestaties. Geen enkele overwinning kan daar tegenop.»
