Tadej Pogacar moest na zijn zware val in de Vuelta een punt zetten achter zijn seizoen. Daarbij liep hij onder meer zijn wereldkampioenentrui en Europese kampioenentrui mis. Hoewel de 28-jarige Sloveen zelden met zware blessures te kampen kreeg, was hij deze keer ernstig gehavend.
“ Twee weken geleden was ik in Slovenië en ben ik een nieuwe scan laten nemen”, vertelt hij aan The Athletic. “Ik wist dat ik een breuk had ter hoogte van mijn C7-wervel, maar toen ontdekten we dat ook twee andere wervels gebroken waren : T1 en T2.”
Die ontdekking temperde meteen de ambities van de Sloveen. “Op dat moment dacht ik : ‘Gelukkig heb ik niet deelgenomen aan het EK’, dat aanvankelijk nochtans mijn doel was. Toen ik hoorde dat ik drie gebroken wervels had, was ik vooral blij dat ik nog leefde. Of zelfs gewoon dat ik nog rechtop kon staan.”
Vlak voor het EK, dat in zijn thuisland Slovenië werd georganiseerd, doken nochtans geruchten op over een vervroegde terugkeer. “Ik heb met de ploeg besproken of het mogelijk zou zijn om aan het EK deel te nemen, op voorwaarde dat alles goed zou verlopen en ik in vorm zou zijn”, geeft Pogacar toe.
De Sloveen had die datum immers al lang met stip aangeduid. Hij keek ernaar uit om voor eigen publiek te koersen, op wegen die hij door en door kende. “De wedstrijd vond plaats op amper tien kilometer van het huis van mijn ouders. Ik had enorm veel op die beklimmingen getraind en kende elke meter van het parcours. Mijn hele familie komt uit die streek.”
Maar zijn revalidatie was nog niet ver genoeg gevorderd en het risico om alweer in competitie te treden was te groot. “Daarna hebben we opnieuw een röntgenfoto laten nemen. Na drie weken was er nauwelijks vooruitgang in het herstel van de breuken. Ik voelde wel aan dat de ploeg niet bepaald enthousiast was over het idee om me opnieuw te laten koersen. Dat deed mijn motivatie een beetje afnemen.”
Terwijl zijn forfait goed nieuws betekende voor Remco Evenepoel, die uiteindelijk tot Europees kampioen werd gekroond, brak voor Tadej Pogacar een bijzonder moeilijke periode aan, ver weg van zijn fiets. Volgens The Athletic had de hersenschudding die de vijfvoudige Tourwinnaar opliep ook gevolgen voor zijn binnenoor. Daardoor was hij “volledig gedesoriënteerd” en kampte hij met misselijkheid en duizeligheid.
Vooral mentaal kreeg de Sloveen het zwaar te verduren. “De eerste twee weken ging het mentaal echt niet goed met mij. Ik zat er helemaal doorheen. Ik was niet bepaald aangenaam gezelschap. Ik denk niet dat Urska het fijn vond dat ik thuis was, want ik was depressief. Ik voelde gewoon helemaal niets meer.”
Intussen lijkt die moeilijke periode achter hem te liggen. Pogacar bereidt zich voor op het seizoen 2027, waarin hij onder meer opnieuw de regenboogtrui wil veroveren. Toch moet hij nog voorzichtig blijven. “Ik moet er gewoon op letten dat ik niet opnieuw val met de fiets. Daarnaast moet ik vermijden om zware dingen te tillen met mijn linkerarm of mijn nek te veel te belasten. Voor de rest kan ik vrijwel alles weer normaal doen.”
Naast fietstochten werkt Pogacar ook aan zijn herstel met looptrainingen en zwemsessies. “Ik voel dat ik opnieuw een goed evenwicht vind tussen trainen en herstellen”, klinkt het tevreden.
In het lange interview met The Athletic blikt Pogacar ook terug op zijn valpartij. Hij geeft toe dat hij zich nog maar weinig details herinnert, maar één opmerkelijk tafereel in het ziekenhuis is hem wel bijgebleven. “De artsen en verpleegkundigen knipten stukken uit mijn rode wielertenue en vroegen of ik die wilde signeren. Ik lag daar handtekeningen uit te delen en te poseren voor foto’s, terwijl ik nog niet helemaal bij mijn positieven was.”
Gelukkig ligt dat alles inmiddels achter hem en kan Pogacar zich op het volgende seizoen richten. Mogelijk komt hij volgend jaar al snel opnieuw in actie. Op het virtuele wielerplatform MyWhoosh liet hij immers weten dat hij aan de start wil staan van de UAE Tour en de voorjaarsklassiekers.
