“Ook de bedriegers hebben stappen gezet” : Christophe Bassons slaat alarm over gebrek aan positieve dopingtests

“Ook de bedriegers hebben stappen gezet” : Christophe Bassons slaat alarm over gebrek aan positieve dopingtests - Circus Daily

Tijdens de rustdag heeft opnieuw een reeks controles plaatsgevonden. Hoewel deze avondcontroles gericht waren op verschillende ploegen, waaronder Red Bull-BORA-hansgrohe, roept het uitblijven van positieve gevallen vragen op bij Christophe Bassons. Hij maakt zich grote zorgen over de terugkeer van de omerta in het wielrennen.

circus
Foto
BELGA

Tussen de noodzaak om een schone sport te garanderen en het beschermen van de gezondheid van de renners, krijgen de antidopinginstanties toenemende kritiek op hun werkwijze. De voormalig renner – tegenwoordig bij het Franse ministerie van Sport verantwoordelijk voor de bestrijding van illegale netwerken – steekt zijn twijfels over het lage aantal betrapte renners niet onder stoelen of banken.

Voor de ex-proefrenner, die eind jaren 90 openlijk het dopinggebruik in het peloton aan de kaak stelde, bewijst de zeldzaamheid van betrapte renners vooral dat de illegale methoden zijn meegegroeid : “Heel weinig positieve controles ? Ik denk niet dat dat een goed teken is. Er is vooruitgang geboekt op het gebied van materiaal, maar dat geldt net zo goed voor de manieren om controles te ontduiken. Ook de bedriegers hebben stappen gezet. Aan de andere kant hebben controles natuurlijk wel een afschrikkende werking. Ze voorkomen dat het een wilde bende wordt en dat iedereen maar wat aanmoddert.”

De oud-renner wijst op de herleving van het collectieve stilzwijgen binnen de ploegen en noemt de totale uitroeiing van bedrog een illusie : “Niemand zegt iets, terwijl het onmogelijk is dat niemand vals speelt — dat zit simpelweg in de menselijke natuur. De huidige antidopingstrijd kan simpelweg niet garanderen dat er niemand bedriegt. Er staan deuren open, en het lijkt mij zonneklaar dat er van de meer dan 180 renners aan de start van de Tour wel een paar zijn die erdoorheen stappen.”

Volgens zijn observaties zorgen het veiligstellen van riante salarissen en de perspectieven op een vervolgcarrière ervoor dat atleten zich angstvallig stilhouden : “Iedereen wil zijn eigen hachje redden. Ze zitten in een wereldje waarin ze goed verdienen en doen wat ze leuk vinden. Ze pakken mee wat er te pakken valt. En als je je bek niet opentrekt, rol je na je carrière zo door naar ASO of de omkadering van een ploeg en word je opgevangen door ‘de familie’. Niemand heeft er enig belang bij om uit de school te klappen of leiders en renners die het mondiale wielrennen domineren aan te geven.”