Het debat over de rol van motoren in de koers heeft op de Zwitserse wegen een nieuw kookpunt bereikt. Deze zaterdag, na afloop van de vierde etappe van de Ronde van Romandië, was de frustratie bij Valentin Paret-Peintre tastbaar. De Franse renner, die deel uitmaakte van de vroege vlucht, stak zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken nu hij zijn inspanningen in rook zag opgaan: «We hebben echt hard gereden... Maar we slagen er niet in om genoeg voorsprong te behouden. Dat is echt teleurstellend.»
Maar meer nog dan het sportieve resultaat, is het de koersdirectie die in het vizier van de Soudal Quick-Step-renner staat: «Ik ga de beelden bekijken; ik hoop dat de motoren erachter niet te dichtbij reden. De afgelopen twee dagen was dat namelijk wel het geval.» De Fransman ging zelfs nog een stap verder door te suggereren dat deze beslissingen de leider van de wedstrijd zouden begunstigen: «Als de organisatie Pogacar wil laten winnen, is dat hun keuze. We hebben het al vaker gezegd, maar goed, dat is het leven.»
Het zijn zware beschuldigingen die aansluiten bij een discussie die de laatste weken vaker opduikt: het voordeel van aanvallen achter de motoren om zo te profiteren van de aanzienlijke zuigkracht (aspiratie). Een voordeel waar Tadej Pogacar volgens critici al vaker de vruchten van heeft geplukt.
