Ter gelegenheid van een zeldzame publieke verschijning tijdens de Grote Prijs Vermarc gaf Lucien Van Impe een uitgebreid interview aan Sudinfo.
Gevraagd naar de afwezigheid van Remco Evenepoel in zijn favorietenlijstje voor de Tour de France, toonde de Oost-Vlaming zich meteen sceptisch over de veelzijdigheid van de renner : « Hoeveel klassieke renners hebben de Tour de France gewonnen ? Ik ken er niet één. Pogacar was eerst een Tourrenner voordat hij zich in de klassiekers ging interesseren, en Eddy, tja, dat is de uitzondering Eddy. Van der Poel zal nooit de Tour winnen, van Aert ook niet. »
Hoewel Evenepoel schitterde in de Vuelta, herinnert de voormalige klimmer eraan dat « de Vuelta niet de Tour is, want de Tour is te zwaar. Dat is een andere koers. » Volgens hem geldt dezelfde conclusie voor de Ronde van Italië : « De Ronde van Italië, dat denk ik niet. De cols zijn heel zwaar, te zwaar. Hij zal altijd op betere klimmers stuiten dan hijzelf. »
Doelstellingen herzien
Gezien deze obstakels is Van Impe van mening dat Evenepoel zijn prioriteiten opnieuw zou moeten definiëren : « Als ik in zijn schoenen stond, zou ik er alles aan doen om klassiekers te winnen, álle klassiekers, net als rittenkoersen van vijf of tien dagen. Hij heeft de Ronde van Spanje gewonnen, dat is geweldig. Hij is heel sterk en hij kan hem nog eens winnen. Maar hij kan vooral zegevieren in eender welke eendagskoers, dat heeft hij in zich. » De moderne parcoursen van de Tour de France, die steeds minder tijdritkilometers tellen en overladen zijn met aankomsten bergop, laten volgens de oud-kampioen weinig hoop voor de Belg. Voor Van Impe is starten in ‘s werelds grootste wielerwedstrijd zonder de absolute zekerheid dat je kunt winnen, strategische onzin : « Naar de Tour komen om vierde of vijfde te worden, is dus geen interessant doel. Als ik puur voor het algemeen klassement had gereden, was ik misschien meerdere keren tweede geworden. Zoals Joop Zoetemelk, die altijd voor zijn klassement reed en zes keer tweede werd. Wat heb je daaraan ? En winnen van Pogacar lijkt me onmogelijk. »
Hij sluit af door zijn eigen winnaarsfilosofie nog eens te onderstrepen : « Ik begrijp en bewonder de ambitie om op het podium te staan, maar mij zei dat niets. Ik won liever de bergtrui en één of twee etappes dan dat ik vierde of vijfde werd in het algemeen klassement. »
