De druk is tot het kookpunt gestegen, aangezien Italië al sinds juni 2014 niet meer op een WK-eindronde heeft gestaan. Toch heeft de bond voor deze kapitale afspraak de stadions met 80.000 plaatsen geruild voor de thuishaven van Atalanta, die minder dan 25.000 zitjes telt.
Deze keuze, die op het eerste gezicht verrassend lijkt, is deels gebaseerd op de reputatie van het publiek in Bergamo. De lokale supporters staan bekend om hun onvoorwaardelijke steun: na een zware 6-1 nederlaag tegen Bayern München in de Champions League werden de spelers ondanks de score getrakteerd op een ovatie. Ook een eerdere ontmoeting in september tegen Estland bleef bij: na een doelpuntloze eerste helft bleef het publiek de ploeg aanmoedigen, waarna de Azzurri er na rust nog vijf in het mandje legden.
Bondscoach Gennaro Gattuso was de architect achter deze verhuizing: “Ik heb dit stadion zelf gekozen. In een stadion als San Siro heb je supporters van Inter en Milan; die beginnen soms al na een paar slechte passes te fluiten.”
De voormalige middenvelder rekent op de nabijheid van de tribunes om zijn spelers vooruit te stuwen: “Spelen in een kleiner stadion zal ons waarschijnlijk een betere atmosfeer opleveren. Dat deden ze ook tijdens mijn eerste wedstrijd als bondscoach, ondanks de 0-0 ruststand. We hopen een echte heksenketel te creëren.” Verrassend genoeg lijkt de tegenstander niet geïntimideerd door deze tactiek. Michael O’Neill, de bondscoach van Noord-Ierland, is juist blij dat hij de vijandigheid van Rome of Napels ontloopt: “Ik denk dat we ons zeer op ons gemak zullen voelen in Bergamo. We laten ons absoluut niet afschrikken door de sfeer. Eerlijk gezegd denk ik dat deze locatie ons wel ligt.”
Gaat Italië het WK opnieuw mislopen? Een eerste antwoord volgt aanstaande donderdagavond.
