Gezien zijn immense ervaring benadert Axel Witsel deze nieuwe internationale campagne met veel trots. Hij beseft ten volle hoe bevoorrecht hij is met zijn afgelegde parcours : « Ik ben heel trots dat ik hier voor jullie mag zitten voor mijn vierde eindronde van een wereldkampioenschap. Messi, Modrić en Ronaldo zitten aan zes, ik aan vier. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Het is iets om heel trots op te zijn. » Vers gedegradeerd met Girona in Spanje is Witsel transfervrij op de markt, maar hij sluit een terugkeer naar de roots bij Standard de Liège categorisch uit, waarbij hij het voorbeeld aanhaalt van andere grote namen uit het Belgische voetbal : « Ik blijf niet bij Girona, want ik ben een vrije speler en we zijn gezakt. Het is dus met een gemengd gevoel dat ik vertrek. Maar ik wil absoluut nog voetballen. En zolang ik niet met pensioen ben, blijf ik beschikbaar voor de Rode Duivels. Het zou leuk zijn om in La Liga te blijven, maar ik sta open voor verschillende aanbiedingen. Een terugkeer naar België is daarentegen uitgesloten. Ik hou van Standard, maar ik wil duidelijk zijn : ik kom niet terug. Een terugkeer is nooit eenvoudig, vooral niet als je in het verleden succesvol bent geweest. Het zal voor Lukaku ook niet gemakkelijk zijn om terug te keren naar Anderlecht. Voor Alderweireld is het goed verlopen, maar hij had nog nooit voor Antwerp gespeeld. »
De defensieve middenvelder toont zich heel sereen over het zomerklimaat en benadrukt de kwaliteit van de collectieve voorbereiding : « De hitte stoort me niet. We gaan dagelijks in de sauna om er een beetje aan te wennen. Maar ik heb op verschillende continenten gespeeld en ik heb weinig problemen met de warmte. Het kan een rol spelen omdat niet iedereen eraan gewend is, maar we doen er alles aan om ons aan de hitte aan te passen, ook al zijn de omstandigheden hier heel beheersbaar. »
Bereid om eender welke rol onder de bondscoach te aanvaarden in het belang van de kleedkamer, verheugt Witsel zich over de uitstekende cohesie die er binnen de Belgische groep heerst, die hij beter inschat dan die van 2022 : « Als de trainer me nodig heeft als basisspeler, zal ik er staan. Maar ik zal me ook schikken in een rol als invaller. Ik kan mijn ego gemakkelijk opzijzetten, ik ben gewoon blij dat ik hier ben. De sfeer in de groep is fantastisch, veel beter dan vier jaar geleden in Qatar. Er zit veel intensiteit in de trainingen, de jeugd pusht ons om scherp te blijven, en ook de sfeer buiten het veld is top. »
