«Hij is voor ons allemaal een bron van inspiratie geweest», zegt Blockx. «Goffin heeft grootse dingen verwezenlijkt. Hij heeft ons doen dromen. Het is geweldig dat hij de zevende plaats op de wereldranglijst bereikte, maar vooral de manier waarop hij dat deed, was speciaal. Goffin was niet de grootste of de sterkste speler, maar heeft met zijn manier van spelen getoond dat dat ook niet nodig is om het ver te schoppen. Hij kan heel trots zijn op zijn carrière, heeft er alles uitgehaald en hoeft nergens spijt van te hebben. Laat ons hopen dat het woensdag nog niet zijn laatste wedstrijd wordt.»
«Goffin heeft heel veel voor het Belgische tennis betekend», klinkt het bij Bergs. «Ik hoop dat de mensen beseffen van welk kaliber hij is. Hij was een enorm elegante speler, met magisch voetenwerk. Op de ATP Finals (in 2017) won hij in één toernooi zowel van Rafael Nadal als van Roger Federer. Dat is pure waanzin. Je moet al zelf proftennisser zijn om echt te beseffen hoe moeilijk dat is. Met zijn afscheid komt er een einde aan een tijdperk. We zijn met hem opgegroeid en hij was een inspiratie, niet alleen als tennisser, maar ook als persoon.»
«Dat we hier vandaag zitten, is voor een stuk aan David Goffin te danken», beaamde Collignon. «Hij heeft me van tennis doen houden, heeft me getoond wat er mogelijk is. Hij is een uitzonderlijke speler en verdient een groots afscheid.»
Het voorbije jaar hebben de Belgische tennissers een grote stap voorwaarts gezet. Op het Masters 1.000 van Shanghai wist Bergs afgelopen week Carlos Alcaraz te verslaan. «Dat betekent wel wat. Weten dat je een speler van dat kaliber kan verslaan, geeft een enorme vertrouwensboost. Het is iets waar ik op kan voortbouwen. Dat doe ik met een andere aanpak, een andere mindset dan in het verleden. Jaren heb ik geloofd dat je hoe harder je werkt, hoe verder je komt. Maar je kan jezelf ook te hard pushen. Dat besef ik nu. Ik doe nog altijd wat nodig is, maar neem ook meert tijd om te relaxen. Dat heeft me een betere tennisser en een beter persoon gemaakt.»
«Zizou heeft volledig gelijk», knikt Collignon, vorig jaar halvefinalist in Brussel. «Een evenwicht tussen je sport en je persoonlijk leven vinden is belangrijk. Dat maakt je een betere speler. Ik heb geleerd dat sport geen exacte wetenschap is. Het heeft dus geen zin om je alleen op resultaten te concentreren. Zelfvertrouwen is essentieel.» Het European Open wordt voor Collignon het eerste toernooi sinds zijn uitschakeling in de eerste ronde van het US Open. Sindsdien kampte hij met knieproblemen. «Dat is weer in orde nu. Op de trainingen liep het goed en ik heb er vertrouwen in. Fysiek ben ik oké en de pauze heeft me ook mentaal goed gedaan. Het is goed dat ik hier voor eigen publiek kan hervatten. Vorig jaar beleefde ik hier een heel speciale week.»
De 21-jarige Blockx is naar de 27e plaats op de wereldranglijst opgerukt. «Dat betekent grotere toernooien en sterkere tegenstanders, maar voor het overige is er niet veel veranderd. Ik ben wel wat regelmatiger geworden en dat is ook nodig op dit niveau. Na het US Open (waar hij in de kwartfinales opgaf) heb ik een week rust genomen. Fysiek was het allemaal wat veel geworden. Op de Aziatische Tour (Tokio en Shanghai) werd ik twee keer meteen uitgeschakeld, maar eerlijk gezegd vond ik dat ik best goed speelde, niet minder dan in Amerika. Het dubbeltje viel er gewoon de verkeerde kant op, de tegenstander was net iets beter. Dat kan gebeuren en ik ben ervan overtuigd dat het tij snel weer zal keren.»
