Union Sint-Gillis mag Massiré Sylla dankbaar zijn. Terwijl Real Sociedad dacht de overwinning in blessuretijd alsnog over de streep te trekken, haalde de 21-jarige verdediger met een uitzonderlijke ingreep op de doellijn de gelijkmaker en het bijbehorende punt binnen voor Union (1-1). Een beslissende actie die zijn strijdlust en zijn weigering om op te geven perfect illustreert.
« Ik ben gewoon blijven doorlopen. Zoals altijd geef ik absoluut niets op. Zolang de scheidsrechter niet heeft gefloten of de bal niet buiten is, stop ik niet. Ik ben blijven lopen, heb de bal goed gevolgd en kon hem wegwerken », legde hij na de wedstrijd uit.
Dankzij die vastberadenheid kon hij zijn ploeg redden, al moest hij daar zelf ook iets voor overhebben. « Ik blijf er altijd in geloven ! Zolang de actie doorgaat, blijf ik me inspannen. Dat heb ik ook bij die fase gedaan. Ik heb mijn hele lichaam gegeven en raakte een beetje geblesseerd, maar ik moest de ploeg redden. Ik geef alles voor het team. »
De verdediger van Union leverde ook een intens duel af met Mikel Oyarzabal. Sylla liet zich niet intimideren door de status van de Spaanse international en ging de confrontatie met dezelfde vastberadenheid aan als tegen eender welke andere tegenstander.
« Wat een wedstrijd ! Gisteren zei ik tegen mezelf dat ik, ongeacht welke speler tegenover me zou staan, mijn eigen spel zou spelen en mijn manier van voetballen zou opleggen. Hij kwam tegenover me te staan en we hebben een mooi duel uitgevochten. Hij is wereldkampioen en ik heb enorm veel respect voor hem. Hij is ook erg intelligent en maakt veel loopacties in mijn rug. Maar het blijft een speler, een mens. Voor mij was het dus een duel zoals alle andere. »
Een collectieve reactie na Leuven
Massiré Sylla onthield vooral de reactie van Union nadat Real Sociedad op voorsprong was gekomen. De Brusselaars gaven nooit op en werden uiteindelijk beloond met de gelijkmaker. Die houding contrasteert met de moeilijkheden die de ploeg enkele dagen eerder tegen OH Leuven ondervond.
« Ik zou niet zeggen dat de mentaliteit tegen Leuven slecht was. De anderen waren vermoeid. Dat is geen excuus, maar veel spelers keerden terug van hun nationale ploeg, waar ze wedstrijden hadden gespeeld. Zelf had ik maar twee dagen getraind, omdat ik door pijn aan mijn arm twee weken niet had kunnen trainen. We waren moe en dat is begrijpelijk. We zijn geen machines. Die wedstrijd is zo verlopen en ligt nu achter ons. Jullie zullen zien dat we vanaf de volgende wedstrijd opnieuw ons beste niveau halen. »
Volgens Sylla maakt het vermogen om onder alle omstandigheden te blijven vechten integraal deel uit van de identiteit van Union. « Ik denk dat dat Union is. Wij geven nooit op ! Sinds ik hier ben, heb ik deze ploeg nog nooit zien opgeven. Zelfs tegen Club Brugge vorig seizoen, toen we met 5-0 achterstonden, bleven we tot het einde aandringen. Ik hou enorm van die mentaliteit. We zijn echte strijders en geven absoluut niets op. »
Die collectieve mentaliteit sluit ook aan bij het karakter van de 21-jarige verdediger. Door zijn fysieke inzet eindigt hij regelmatig wedstrijden met pijn, maar hij is niet van plan zijn aanpak te veranderen.
« Zelfs als ze me zeggen dat ik het wat rustiger aan moet doen, lukt me dat niet ! Zo ben ik nu eenmaal, ik ben op die manier opgevoed. En dat geldt niet alleen op een voetbalveld. Ook in het leven speel ik geen spelletjes. Ik ben iemand die altijd honderd procent geeft. Als ik niet alles kan geven, betreed ik het veld niet. Daarom krijg ik veel klappen. En ik heb die klappen graag, omdat ze me sterker maken. »
