Leko heeft Diakhon nog niet vergeven : « Spelers die zichzelf boven de ploeg plaatsen, verliezen in mijn ogen aan waarde »

Leko heeft Diakhon nog niet vergeven : « Spelers die zichzelf boven de ploeg plaatsen, verliezen in mijn ogen aan waarde » - Circus Daily

Ivan Leko zal Mamadou Diakhon zaterdag tegen KV Mechelen wellicht niet opstellen. De Kroatische trainer heeft het gedrag van zijn jonge flankaanvaller nog altijd niet verteerd.

circus
Foto
BRUNO FAHY

Mamadou Diakhon begon het seizoen als basisspeler, maar zag zijn speelminuten sterk teruglopen na de komst van Jan Virgili. Ondanks de blessure van de Spanjaard lijkt de Senegalees zaterdag tegen KV Mechelen nog steeds niet aan de aftrap te zullen verschijnen. Dat heeft alles te maken met zijn gedrag in aanloop naar de wedstrijd tegen Anderlecht, dat Ivan Leko niet kon waarderen.

Omdat hij ontevreden was dat hij tegen paars-wit niet in de basis stond, verliet de flankaanvaller voortijdig de training en keerde hij meteen terug naar huis.

« Wat er gebeurd is, is niet normaal binnen een teamsport », verklaarde de Kroaat vrijdag op zijn persconferentie. Daarbij bevestigde hij dat de kans bijzonder klein is dat Diakhon tegen KV Mechelen aan de aftrap verschijnt. « Iedereen maakt fouten en iedereen verdient altijd een tweede, soms zelfs een derde kans. Het komt er vervolgens op aan te kijken hoe iemand reageert en welk gedrag hij stelt. De deur staat nog open, maar dit soort gedrag schaadt zijn geloofwaardigheid, zowel bij de spelers als bij de trainers. Hij heeft een fout gemaakt. Hopelijk heeft hij daaruit lessen getrokken en kan hij dat op het veld bewijzen. »

Voor Ivan Leko is gedrag bijna even belangrijk als, of zelfs belangrijker dan, de prestaties op het veld. « Is het moeilijk om hem te vergeven ? Dat heeft gevolgen, weet je. Zijn status is niet meer dezelfde. Als je je inzet voor de ploeg, zal ik je beschermen. En dan zou ik mijn leven voor je geven. Spelers die zichzelf boven de ploeg plaatsen, verliezen in mijn ogen aan waarde. Voor Brandon Mechele, die in Milaan dertig minuten speelde met een gebroken neus, zou ik mijn leven geven. Hetzelfde geldt voor Spileers, die ondanks een blessure in La Louvière wilde blijven spelen. Of voor Hans Vanaken, die met een verstuikte enkel bleef doorgaan. »