Arthur Vermeeren is deze zomer teruggekeerd naar Antwerp na tweeënhalf moeilijke seizoenen in het buitenland. Afgelopen vrijdag stond de 21-jarige middenvelder op Sclessin meteen in de basiself van de Great Old. Het doel van de middenvelder is immers helder : hij wil weer speelminuten verzamelen en het plezier in het spelletje terugvinden.
En het minste wat je kunt zeggen, is dat Vermeeren ondanks zijn status niet binnenkomt als een gearriveerde speler, zo legde hij uit aan Het Laatste Nieuws : « Er gaat hier niemand gemotiveerder rondlopen dan ik. Daar ben ik héél zeker van. Dat wil niet zeggen dat alles perfect zal lopen, maar mijn goesting om te spelen was nooit groter. Na de voorbije jaren besef ik dat dat niet vanzelfsprekend is. »
Desondanks erkent de Rode Duivel uiteraard dat een terugkeer naar Antwerpen op 21-jarige leeftijd niet in zijn carrièreplanning stond : « Ik wilde ooit wel terugkeren naar Antwerp, maar natuurlijk niet zo snel. »
Maar na tegenslagen bij Atlético Madrid, Leipzig en Marseille had Vermeeren behoefte aan een vertrouwde omgeving om de motor te herstarten. « Ik ben blij dat ik nu een jaar lang weer progressie kan maken », verheugt hij zich. « Voetballen. Hard werken in een familiale omgeving. Dat had ik nodig. Anderzijds... Een teleurstelling ga ik het niet noemen. Ik wil me vooral bewijzen en aan mijn familie laten zien : ‘Jullie hadden gelijk om in mij te geloven.’ »
Op amper 19-jarige leeftijd naar Atlético Madrid trekken was een ambitieuze keuze, die uiteindelijk nét iets té ambitieus bleek. « Misschien was Atlético achteraf gezien niet de juiste club », erkent Vermeeren. « Maar op dát moment, met wat ik toén wist, was het de beste optie. »
Toch is het zeker dat het anders had kunnen lopen als zijn eerste basisplaats niet overschaduwd was door een grote dekkingsfout die tot een tegendoelpunt leidde : « Als je als coach een 18-jarige jongen in de ploeg zet en die maakt zo’n fout, dan ben je het vertrouwen in hem meteen kwijt. Ik kan Simeone intussen begrijpen. Op dat niveau stel je geen speler op die je niet volledig vertrouwt. Zo simpel is het. »
Maar Arthur Vermeeren is er evenzeer van overtuigd dat deze moeilijke ervaringen hem zullen helpen in het vervolg van zijn carrière : « Door alles wat er is gebeurd, sta ik mentaal verder dan mijn leeftijdsgenoten. Ik ben mentaal sterker geworden dankzij de moeilijke periodes. Ik heb het gevoel dat mensen me ook ouder inschatten. Sommigen zeggen : hij is nu al terug bij Antwerp, dus zijn carrière is gedaan. Komaan, ik ben 21 jaar ! Mijn carrière moet nog altijd écht beginnen. »
Hij weet echter dat hij niet mag blijven trappelen en, met de Rode Duivels nog steeds in het achterhoofd, nam hij contact op met Mark van Bommel om te praten over een terugkeer naar Antwerp : « Ik kan altijd bij hem terecht. Hij gaf zijn eerlijke mening : ‘Doe waar je je het beste bij voelt. Zolang je er zelf achter staat, ga je geen spijt hebben.’ »
Maar afgelopen zomer liep het niet allemaal van een leien dakje voor de jonge middenvelder. « Er waren gesprekken met andere clubs », bekent Vermeeren. « Sommige onderhandelingen verliepen stroef. Het ene moment mocht ik vertrivere, dan weer niet. Het was... niet leuk. Ik wist dat een huurperiode bij Antwerp altijd een optie was en ik wilde ook terug. Dit is een goede plaats om aan mezelf te werken, in een familiale omgeving. »
Met een contract dat bij Leipzig nog loopt tot 2029, heeft Arthur Vermeeren nu een heel seizoen voor zich bij Antwerp om het vertrouwen te herwinnen en te bewijzen dat de kwaliteiten die hij toonde bij zijn debuut bij de Great Old, niet verdwenen zijn.
