Ondanks de turbulentie rond het vertrek van sportief directeur Olivier Renard en interim-coach Edward Still, hield Marc Coucke er in de eerste plaats aan zijn steun te bevestigen aan het huidige organigram. Voor hem blijft de basis met Michael Verschueren en Kenneth Bornauw de juiste oplossing, ondanks de noodzaak om afscheid te nemen van profielen die «niet binnen de structuur pasten».
De eigenaar van de Mauves bevestigde bovendien een atypische strategie voor het vervolg: de trainer zal worden aangesteld vóór de sportief directeur. Een bewuste keuze van het bestuur om de dringende sportieve noden aan te pakken en tegelijkertijd de nodige tijd te nemen om het project op de lange termijn te stabiliseren: «Een trainer blijft gemiddeld slechts één tot twee jaar in dienst, terwijl een sportief directeur in principe veel langer blijft. Die keuze moet dus perfect zijn.»
Hoewel hij zich niet langer rechtstreeks mengt in de rekrutering, weigert Marc Coucke categorisch om de ambities van de club naar beneden bij te stellen. Volgens hem werd het evenwicht in de ploeg nooit gevonden, waarbij hij met de vinger naar het beleid van de afgelopen jaren onder invloed van Wouter Vandenhaute wijst: «De laatste jaren hebben we duidelijk niet de juiste formule gevonden binnen onze ploeg. En de mensen die verantwoordelijk waren voor die formule hebben ook geen goed werk geleverd. Als de trend al vijf jaar negatief is, dan is dat geen toeval meer.»
De eigenaar rekent nu op een reactie van trots, te beginnen bij de komende kraker tegen Antwerp. Ondanks de favorietenrol van de «Great Old», is Coucke van mening dat zijn selectie de kwaliteiten heeft om te verrassen, mits de veeleisendheid op het niveau blijft dat de naam Anderlecht vereist.
Tot slot kwam Marc Coucke terug op een van de belangrijkste keerpunten van zijn ambtstermijn: het vertrek van Vincent Kompany. Volgens de zakenman zou het traject van de club er radicaal anders hebben uitgezien als de huidige coach van Bayern München meer doorzettingsvermogen had getoond in het Lotto Park: «Met Kompany waren we iets aan het opbouwen, maar hij had te weinig geduld. Mocht hij gebleven zijn, dan had de wereld er compleet anders uitgezien. Hij had een ongelooflijke motivatie en wist een winnaarsmentaliteit op korte termijn te koppelen aan een langetermijnvisie.»
